เมื่อวานนี้ มีโทรศัพท์หน้าตาแปลกๆมาหาครูอ้อย ที่ปลายสายเป็นเสียงผู้หญิงค่อนข้างมีอายุ....ลองอ่านดูนะคะ
ฉลองกับบันทึกที่ 1200 ของครูอ้อย  ด้วยบันทึกนี้ที่ร้างมานาน 
หมายถึง....ครูอ้อยไม่ได้เขียนบันทึกในบล็อกนี้มานานแล้ว....นี่ก็เป็นเหตุให้รู้กันว่า....ครูอ้อยจะเขียนบันทึกที่เกี่ยวกับงานวิจัยต่อไป....ต่อจากนี้ไป  
เนื่องด้วย....วันนี้ก็เป็นการอบรมในหัวข้อ.....งานวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน  
แต่เรื่องที่จะเล่าในวันนี้....  สืบเนื่องมาจากเมื่อวานนี้  เวลาประมาณ 07.30 น.  มีโทรศัพท์มาหาครูอ้อยสายหนึ่ง  ที่ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงวัยเดียวกันกับครูอ้อย  
แรกๆก็ไม่กล้าพูด  เกริ่นถึงเรื่อง....  การทำวิจัย   และสนใจงานวิจัยของครูอ้อย   ซึ่งเธอเป็นนักศึกษาปริญญาโท  ภาคฤดูร้อน  สถาบันเดียวกันกับที่ครูอ้อยเรียน  
เธอไปพบวิทยานิพนธ์ของครูอ้อยในห้องสมุดมหาวิทยาลัย  และหมายเลขโทรศัพท์ที่บ้าน  ลูกขวัญได้บอกหมายเลขโทรศัพท์มือถือ  เธอจึงโทร.มาหาครูอ้อยด้วยน้ำเสียงกังวลใจเป็นอันมาก  
ครูอ้อยฟังแล้ว   เธอกังวลใจที่จะต้องไปพูดคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษา 
ซึ่งความรู้สึกนี้  ครูอ้อย...ก็เคยรู้สึกมาบ่อย   จึงปลอบใจ  และแนะนำในสิ่งที่ดีกว่านี้ที่จะต้องทำ  ดีกว่าการมานั่งกังวลใจ 
รู้สึกว่าเธอจะมีความรู้สึกที่ดีขึ้น  และขออนุญาตโทรศัพท์มาปรึกษากับครูอ้อยอีกครั้ง....
ครูอ้อยดีใจมาก   ที่บันทึกที่ 1200 ของครูอ้อยนี้  ได้ทำประโยชน์ให้แก่เพื่อนๆมนุษย์ด้วยกัน