ต้าชอบที่นี่ อยากอยู่ที่นีตลอดไปจริงๆ

It's my first impression althought poeple around the world afraid of it . ต้าอยู่ที่นี่ได้ระยะหนึ่ง รู้สึกว่า ทั้งภูเขา น้ำตก ป่ายาง หลังโรงเรียนของต้ามันช่างโรแมนติกอะไนอย่างงี้ นับประสาอะไรกับเด็กๆที่นี่ พวกเขาไม่ใช่เด็กบ้านนอกอย่างที่ใครๆคิดนะ ดูพวกเขามีอารธรรม ความเป็นสากล กล้าคิด กล้าพูด ไม่ค่อยกลัวคน แถมมีน้ำใจนักกีฬามัก มากกก...บรรยากาศในเจาะไอร้องเหมือนเมืองที่ครบวงจรน่ะ ต้าสรุปจาก 1)เขามีสถานีรถไฟ 2) ติดต่อเชื่อมโยงกับมาเลเซียผ่านทางสุไหงโกลกสะดวก 3)ชาวบ้านอยู่กันแบบเป็นมิตรมาช้านาน ทั้งที่มีหลายเชื้อชาติ ไทยพุทธ อิสลาม จีน อื่นๆ ในสัดส่วนที่เท่ากัน 4) คนจีนพูดภาษามลายูชัดแจ๋ว ถ้าไม่ดูหน้าไม่รู้ว่าไม่ใช่อิสลาม คนอิสลามพูดภาษาไทยชัดเจน 5) เวลาเทศกาลของอิสลาม คนจีน คนไทย จะได้กินขนมตูปัต เวลางานของคนจีนเด็กๆก็จะได้รับขนม เวลาคนไทยพุทธมีงานบูญ ชนอื่นๆ ก็จะได้กินขนมต้ม ขนมรากันเอร็ดอร่อย 6) พวกเขาไม่ได้กีดกัน เด็กจีน อิสลาม พุทธในการผูกมิตร พ่อแม่ของเด็กๆก็กินร้านน้ำชา ร้านเดียวกัน แล้วไหนละที่ว่า ที่นี่เจาะไอร้องไม่น่าอยู่เลย ต้าขอค้านหัวชนฝา เพราะความเป็นอยู่ของพวกเขาเป็นแบบนี้มาไม่รู้กี่ทศวรรษแล้ว จนกระทั่ง........ใช่ จนกระทั่ง ....ต้าค่อยเล่าต่อโอกาสต่อไปค่ะ ตอนนี้ อารมณ์ของต้ามันแน่นๆ ยังไงไม่ทราบ...