อะไรจะดีใจเท่านี้...อีกไม่นานก็จะมาแลว...รอรับโทรศัพท์...เดี๋ยวก็มาแล้วค่ะ
เพิ่งจะเสร็จจากการอบรมในค่ำวันนี้   ก็รีบขึ้นมาที่ห้องพัก  
หลังจากติดตั้งโน๊ตบุ๊คเรียบร้อยแล้ว    พร้อมที่จะเขียนบันทึก  โทรศัพท์ระบบสันก็สั่นขึ้น   มีเบอร์แปลกๆมาหาครูอ้อย  
พอกดรับ...ก็มีเสียงเรียกครูอ้อยว่า....พี่อ้อย   แป๋วเอง   
ครูอ้อยก็เลยพูดไปว่า.....  แป๋วไหน  ครูอ้อยมีเพื่อนชื่อแป๋วตั้งหลายคน  
สักครู่ครูอ้อยก้ได้ยิน....เสียงหัวเราะของเธอผู้อยู่ปลายสาย  
เธอคือ  คุณแป๋ว...ครูสอนการถ่ายรูปโปรแกรมดอกไม้ของครุอ้อยนั่นเอง  
 เธอบอกว่จะมาประชุมที่โรงแรมแห่งหนึ่งในซอยรางน้ำ   ซึ่งใกล้ที่พักที่ครูอ้อยพักอยู่ขณะนี้   ช่างโชคดีที่ครูอ้อยไม่มีเพื่อนนอนด้วยวันนี้    เนื่องจากพี่รูมเมทกลับบ้าน  
ครูอ้อยนอนคนเดียวเมื่อคืนนี้  
แต่คืนนี้....ครูอ้อยจะมีคุณแป๋วมานอนด้วย 
ดีใจจัง   สักครู่คุณแป๋วก็คงลงจากเครื่องบิน  
และตีรถแท็กซี่มาโรงแรมที่ครูอ้อยพัก   ครูอ้อยก็จะลงไปรับที่ล็อบบี้...แล้วจะรายงานต่อไป