บันทึกธรรมดาของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษเกี่ยวกับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

       โดยส่วนตัวแล้วผู้เขียนชอบฝนตก รู้สึกชาวไร่ชาวนาจะได้มีน้ำไว้ใช้ บันทึกก่อนภาวนาให้ฝนตก ตอนนี้ฝนก็ตกมาแล้ว แต่นับไม่ได้ว่ากี่ห่า       

    ชอบนั่งมองธรรมชาติเป็นประเภท sensitive ผู้เขียนสามารถนั่งมองน้ำและเล่นน้ำได้ทั้งวัน โดยไม่เบื่อ  มีคนกล่าวไว้ว่า ผู้หญิงเหมือนทะเล (ไม่ใช่เค็มนะครับ) คือบางครั้งเธอ ก็ราบเรียบเหมือนทะเลที่ไม่มีคลื่น บางครั้งเธอก็โมโหโกรธา เหมือนทะเลที่มีพายุ        

  เคยสังเกตการรดน้ำต้นไม้ของตนเอง ถ้าใช้น้ำประปารดต้นไม้จะไม่เขียวงอกงามเท่าไร แต่เมื่อต้นไม้โดนฝนเพียงครั้งเดียว จะเขียวทันตาเห็นไม่ทราบว่าเกิดจากอะไร 

    เมื่อก่อนฝนตกลงมา มองฟ้าก็เฉยๆๆ แต่ตอนนี้ฝนตกลงมามองฟ้าแล้วเศร้าๆอย่างไรชอบกล เพิ่งสังเกตว่าพอฝนตกลงมาเหมือนฟ้าร้องไห้ เหมือนกันนะ ถ้าฟ้าครึ้มๆคงเหมือนคนสะอื้นไห้ ฝนปอยๆๆคงเหมือนคนร้องไห้ไม่หยุด       

 ไม่ทราบว่าผู้เขียนคิดมากเกินไปหรือไม่ว่า น้ำตาฟ้า คงเหมือนน้ำตาเรา ที่ไหลออกมา…หรือไหลอยู่ข้างใน… ใช่ไหม…