…หลังจากจด ๆ จ้อง ๆ อยู่นาน... ว่าจะเขียนเรื่องอะไรดี เพราะผู้เขียนเองไม่ค่อยถนัดในเรื่องที่เกี่ยวกับวิชาการเท่าไรนัก แต่เผอิญผู้เขียนได้มีโอกาสได้อ่านเรื่องราวที่เป็นเรื่องเล่าน่ารัก ๆ ของในหลวง (ผู้เขียนขออนุญาตไม่ใช้คำราชาศัพท์นะคะ) ก็เลยอยากให้ทุกๆ ท่านได้มีโอกาสได้อ่านด้วยกัน... ลองอ่านกันดูนะคะ
ต้องเรียกว่า “น้า”วันหนึ่งพระองค์ท่านเสด็จเยี่ยมเยียนพสกนิกรของท่านตามปกติที่ต่างจังหวัด ก็มีชาวบ้านมาต้อนรับในหลวงมากมาย พระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินมาตามลาดพระบาท ที่แถวหน้าก็มีหญิงชราแก่คนหนึ่งได้ก้มลงกราบแทบพระบาท แล้วก็เอามือของแกมาจับ พระหัตถ์ของในหลวง แล้วก็พูดว่ายายดีใจเหลือเกินที่ได้เจอในหลวง แล้วก็พูดว่ายายอย่างโน้น ยายอย่างนี้ อีกตั้งมากมายแต่ในหลวงก็ทรงเฉยๆ มิได้ตรัสรับสั่งตอบว่ากระไร แต่พวกข้าราชบริภารก็มองหน้ากันใหญ่ กลัวว่าพระองค์จะทรงพอพระราชหฤหัยหรือไม่ แต่พอพวกเราได้ยินพระองค์รับสั่งตอบว่ากับหญิงชราคนนั้น ก็ทำให้เราถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่ไหวเพราะพระองค์ทรงตรัส! ว่า
" เรียกว่ายายได้อย่างไร อายุอ่อนกว่าแม่ฉันตั้งเยอะ ต้องเรียกน้าซิถึงจะถูก"
คนที่แบงค์เช้าวันหนึ่ง เวลาประมาณ 7 โมงเช้า นางสนองพระโอษฐ์ ของฟ้าหญิงองค์เล็ก ได้รับโทรศัพท์เป็นเสียงผู้ชาย ขอพูดสายกับฟ้าหญิง ทางนางสนองพระโอฐก็สอบถามว่าใครจะพูดสายด้วย ก็มีเสียงตอบกลับมาว่า " คนที่แบงค์ " นางสนองพระโอฐก้อ งง .....งง ว่าคนที่แบงค์ทำไมโทรมาแต่เช้า แบงค์ก้อยังไม่เปิดนี่หว่า พอฟ้าหญิงรับโทรศัพท์แล้วถึงได้รู้ว่า คนที่แบงค์น่ะ ก็ที่แบงค์จริงๆนะ ไม่เชื่อเปิดกระเป๋าตังค์ แล้วหยิบแบงค์มาดูสิ...
ที่มา http://www.thaimonarchy.com/story_det.php?con_id=51&name=story
ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ค่ะ อย่าลืมหารูปสวยๆมาลงพี่ๆน้องๆจะได้รู้จักกัน