2 เดือนที่ผ่านมามีโอกาสได้พบเยาวชนจากหลายพื้นที่ ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเยาวชนที่บำเพ็ญประโยชน์ช่วยเหลือสังคม และมีจิตอาสา ผมเองสังเกตุเห็นว่าเยาวชนกลุ่มนี้มักมีความตั้งใจ และความมุ่งมั่นในการทำประโยชน์ให้กับส่วนรวม
จุดกำเนิดที่ทำให้เยาวชนเหล่านี้ หันมาทำงานอาสานี้ ส่วนหนึ่งมาจากจิตมุ่งมั่นของตนเอง ส่วนหนึ่งต้องการหลุดพ้นจากความทุกข์ หรือ ออกจากด้านมืดของชีวิต ซึ่งน่าสนใจมาก ถึงความพยายามของตัวเยาวชนเหล่านั้น
หลายครั้งที่นั่งพูดคุยกับเยาวชนกลุ่มนี้มักมีเสียงสะท้อนออกมาว่า “ที่ผู้ใหญ่อยากมาทำงานกับเด็ก แล้วบอกว่าเข้าใจเด็กนั้น ผู้ใหญ่ไม่มีทางเข้าใจเด็ก” พร้อมทั้งพูดเสริมอีกว่า “ถึงผู้ใหญ่จะพยายามคิดย้อนกลับไปสมัยที่เป็นเด็ก แต่ก็เป็นเด็กในแบบที่ผู้ใหญ่คิด ไม่ใช่เด็กแบบสมัยนี้”
ฟังแล้วน่าคิด ผมว่าผู้ใหญ่ต้องตั้งใจฟังเด็กให้มากขึ้นกว่านี้แล้ว
ผมย้อนกลับไปหลายครั้งที่นักศึกษามาพูดคุยด้วย บ่อยครั้งความคิดของตัวเราเองก็มักจะไปตัดสิน หรือ ให้คำแนะนำล่วงหน้าแก่นักศึกษา บางครั้งถึงกับเบรคโดยไม่รอฟังให้นักศึกษาพูดจบ ครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งที่ช่วยกระตุกความคิดของตัวเราเอง
เคยได้อ่านบันทึก เยาวชนจิตอาสา – ต้นกล้าคุณธรรม ของท่านอาจารย์เกี่ยวกับน้องสาโรจน์ ผู้เสียสละเพื่อเด็กชุมชน
อย่างที่อาจารย์ว่าผู้ใหญ่นั้นก็เคยเป็นเด็ก แต่เป็นในช่วงต่างกรรม ต่างวาระเวลากัน เพราะสังคมมันก็เปลี่ยนไปเลย ดังนั้นควรต้องทำความเข้าใจกับสภาพปัจจุบันที่เป็นไป ที่เป็นปัจจัยทำให้เด็กเกิดพฤติกรรมต่างๆที่ไม่พึงประสงค์
เห็นด้วยครับที่ต้องฟังเด็กให้มากขึ้น เข้าใจให้มากขึ้น การแก้ปัญหาจึงจะถูกจุด