ยายอยากให้ฟันขาว ...ก็เลยเอามันมาถูฟัน...

มาทำงานหลังจากชาร์ทแบตเตอรี่วันแรก   ก็มีเรื่องเล่าสนุกๆจากน้องพยาบาลให้ฟังแล้วค่ะ.....

“พี่ติ๋ว  หายไปไหนมา” 

“พาลูกๆไปเที่ยวเขาใหญ่”

“เหรอ...นึกว่าไปทำหน้าเด้ง”

“เฮ้ย...เข้าไปอ่านบันทึกเหรอ   ถึงรู้ว่าพี่มีสูตรหน้าเด้ง...” 

ฉันเพิ่งเข้าไปคุยกับ ท่าน อ.พิชัย กรรณกุลสุนทร เรื่อง สูตรหน้าเด้ง...ที่ บันทึกนี้ นึกว่าน้องแอบอ่านซะอีก...สัญญากะอาจารย์ว่าจะไม่บอกใครๆแล้วเชียวนา.....ฉันเลยไม่บอกน้องว่าฉันรู้สูตรหน้าเด้ง...กะจะเอาไว้เด้งคนเดียว.... 

น้องหัวเราะ...ฉันว่าฉันถูกน้องอำแน่ๆ...แม่คนนี้ไม่น่าเข้าไปอ่านblog แน่นอน    

“ก็หนูเห็นพี่หน้าขาวๆ  เด้งๆ”

ฉันรู้แล้วหละ...ฉันน้ำหนักขึ้นเกือบสองกิโล...เพียงแค่หยุดทำงานอาทิตย์เดียว   หน้ามันคงเต่งขึ้น  แก้มคงป่องออกสักนิด  พองาม .......เลยดูเหมือนหน้าเด้ง...จริงๆ....... 

 

....แล้วน้องก็คุยอะไรกันไม่รู้...เขาหัวเราะกัน...ฉันเลยเดินเข้าไปใกล้ๆ  

 

 “หนูนึกว่าพี่ใช้ผงซักฟอก...ถูหน้า” 

น้องเล่าว่า วันนั้นเธอเข้าไปซื้อยาที่ร้านขายยา  มีคุณยายคนหนึ่งเข้าไปในร้าน .... 

“คุณยาย  จะซื้ออะไรคะ” เภสัชกรถาม 

“ยายอยากได้ยาแก้แพ้” ยายตอบ 

“ยายแพ้อะไรมา....” 

“ยายแพ้ผงซักฟอก......เนี่ย.....” แล้วยายก็เผยอปากให้เภสัชกรดู   ปากยายบวม  แดง  คล้ายอักเสบรอบปาก 

“แล้วทำไมมันเป็นที่ปากล่ะ”  เภสัชกรถามด้วยความสงสัย 

“ยายอยากให้ฟันขาว ก็เลยเอาผงซักฟอกมาถูฟัน...มันจะได้ขาวบ้าง” 

“เฮ้ย!...เรื่องจริงง่ะ”  ฉันถาม  คิดว่าน้องเล่าเรื่องตลก 

“เอ้า..จริงจริ๊ง...ก็วันนั้นหนูก็ยืนอยู่ในร้านนั้นน่ะ...ท่าทางคุณยายน่าจะมีลูกที่มีการศึกษาด้วยนะ”  น้องสำทับตามอีก พวกเราฟังน้องเล่าจบก็หัวเราะกันงอหาย....

น้องบอกว่าในร้านขายยาหัวเราะกันไม่ออก...สงสารยาย...เพราะปากยายบวมไปหมด... 

…..ใครหนา.....ปล่อยให้คุณยายทำเช่นนี้ได้....เข้าใจผิด??เหรอ...หรือโฆษณา......น่าสงสารจริงๆค่ะ.....