ไปไหนไหน หากเปิดใจกว้าง และให้ให้ให้...ท่านก็ได้รับ
การอบรมสัมมนาที่ผ่านมา  เมื่อวันที่ 23-27 เม.ย 50 นั้น  
ครูอ้อยมีความสุขกับหลายๆเรื่อง  ทั้งได้ Brush Up! ความรู้  เหมือนกับได้ปัดฝุ่นให้กับตัวเอง   เพื่อให้เกิดความมั่นใจในการจัดการเรียนรู้มากขึ้น 
ในวันแรกของการอบรม   ครูอ้อยได้รู้จักกับเพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งที่มาช่วยราชการในโรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง   ซึ่งเธอก็จะเปรียบเสมือนย้ายมาอยู่ใหม่  
เธอบอกว่า.....รู้จักครูอ้อยมาตั้งนานแล้ว   แต่ไม่มีโอกาสได้พูดคุย 
มาวันนี้จึงพูดคุยกับครูอ้อยอย่างสนุกสนาน   เรื่องที่เธออยากพูดมากๆคือ....เรื่อง...อาจารย์ 3 แบบประจักษ์ 
ซึ่งเธอเล่าว่า.....ยากมาก 
เธอเป็นคนหนึ่งที่พลาดหวังที่จังหวัดนนทบุรี  ไมมีใครผ่านเลยทั้ง 68 คน  ครูอ้อยเห็นใจเธอเป็นยิ่งนัก  ในฐานะที่เป็นครูภาษาอังกฤษระดับประถมเหมือนกันด้วย   ...แต่งานนี้ทั้งประถมและพี่มัธยมสอบไปด้วยกัน  ครูอ้อยนั่งรับฟังการปรับทุกข์จากเธอ   และเล่าเรื่องต่างๆที่ได้พบและฟังมาเกี่ยวกับเรื่องนี้   โดยรับปากว่าจะนำตัวอย่างของแผนการจัดการเรียนรู้มาให้เธอดู   
3 วันผ่านไป  เธอจึงนำพวงกุญแจที่ลูกชายเธอเป็นคนทำมาให้ครูอ้อยดู 
ครูอ้อยบอกกับเธอว่า....ครูอ้อย...ไม่มีปัญญาทำอะไรที่ละเอียดอ่อนแบบนี้ได้   ประกอบกับสายตาไม่ค่อยอำนวย  
เมื่อวันรุ่งขึ้น  เธอนำสร้อยข้อมือมาใส่ให้ที่ข้อมือครูอ้อย   และบอกว่า.....ให้เป็นรางวัลหรือสินน้ำใจมิตรภาพระหว่าง.....เรา 
ครูอ้อยรู้สึกมีความสุข  ไม่ใช่หมายความว่า..ได้สิ่งของมาแล้วมีความสุขนะคะ  
ถึงแม้ว่า.....ครูอ้อยจะไม่ได้สิ่งของอะไรเลยมาตอบแทน   แต่ครูอ้อยก็ยังดีใจที่มีมิตรรรักเพิ่มขึ้นมาอีก 1 คน
 
เลยอยากจะบอกว่า...ไปไหนไหน  หากรู้จักการให้...ก็จะได้รับเหมือนกัน...