"ถ้าน้องกินได้ พี่ก็ดีใจ แต่ถ้าน้องกินหมด พี่ก็สลดใจ"

ช่วงสัปดาห์นี้บุคลากรหน่วยเค็มเราหายกันไปหลายท่านไม่ว่าจะหัวหน้าหน่วย-อาจารย์ประสิทธิ์ หัวหน้างาน-ป้าดา ป้านุช และมิงอภิชาติ

เอาเป็นว่าแมวไม่อยู่ หนู ๆ อย่างเราเลยร่าเริง แต่จริง ๆ แล้วเราก็ร่าเริงกันอยู่ตลอดเวลานั่นแหละ แต่ช่วงนี้พี่โอ๋ อาจจะรับบทหนักหน่อย แต่แม้งานเราเยอะเอาเป็นว่าวันจันทร์ของสัปดาห์นี้ปริมาณงานห้องเค็มเราทะลุล้าน เอ๊ย ! ทะลุพันแล้ว จ๊าก !!! แค่เพียง 1124 รายเอง แต่เราก็ "สามารถ" เอาชีวิตรอดได้อย่างสนุกสนานกับมัน เพราะน้องที่รับมาใหม่สองคน ร่วมแรงแข็งขัน อีกทั้งน้อง ๆ ที่มาฝึกงานไม่ว่าจะมาจากม.วลัยลักษณ์ และมอ.เรานี่เอง

ซึ่งวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วในฐานะที่น้องเขาต้องทำงานหนักกันมาก ๆ ก็เลยมีการเลี้ยงส่งอำลา จริง ๆ แล้วพี่ ๆ ก็อยากกินนั่นแหละ แกล้งหาข้ออ้างไปงั้น!!

ครั้งนี้อาหารเราจะแปลกแหวกแนวกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะเป็นอาหารอิสลามจากร้านอิสลามอีกต่างหาก เพื่อให้น้อง ๆ เขามั่นใจ อีกทั้งพี่ๆ ก็ได้ลองลิ้มชิมรสอาหารอิสลามกันบ้าง ไหน ๆ ก็ไหน ๆ เลยถ่ายรูปอาหารเก็บเอาไว้ดูเวลายามหิว


                      สตูว์??? (อร่อยมาก ไม่เคยกินมาก่อน)


            ปลากะพงสามรส


 ผัดผักรวมใส่กุ้งหรือผัดกุ้งใส่ผักรวม(เพราะกุ้ง+ใหญ่+เยอะมาก)


          น้ำพริก + ผัก

เริ่มจากน้องม.วลัยลักษณ์ ก่อนเพราะมาไกลฝึกงานแค่ไม่กี่วันเอง


น้องเต้ (ธาริณี เส่งนวล)


น้องส้ม (เพ็ญนภา ทิมจิตร)


น้องนน (คฑาวุธ ก่อสินประสิทธิ์ )

 และน้องเก้า (อภิสิทธิ์ แก้ววิจิตร.--ไม่มีรูป น้องเขาไม่ได้มาวันนี้ เห็นเพื่อน  ๆบอกว่าโชคดีไป ประหยัดได้มากทีเดียว)

และน้อง  ๆ จากมอ.คณะวิทย์ ภาคชีววิทยาใกล้ ๆ นี่เอง แต่มาฝึกนานเป็นเดือน (จนต้องกลับไปกินยาถ่าย)


น้องตา (วาสนา สูน่าหู)

 
 น้องเด๊ะ (นูรไอนี เจ๊ะกา)


น้องแอน (อุทัยวรรณ บุญยัง)

สโลแกนประจำงาน(ของ black man/นายดำ) "ถ้าน้องกินได้ พี่ก็ดีใจ แต่ถ้าน้องกินหมด พี่ก็สลดใจ"


นายดำ รีบกิน (เพราะกลัวน้องจะกินหมด)


ห้องเราเริ่มจะเล็กและแคบ จนน้อง ๆ แอบไปหามุมกิน


 นายแบบคนนี้พอถ่ายรูปก็สู้กล้องทุกทีไม่ว่าเวลาไหน ๆ


อ๊ะ อ๊ะ !!ถ้าน้องกินได้พี่ก็ดีใจ แต่ถ้าน้องกินหมด พี่...คงสลดใจ --เป็นงั้น!!

พวกพี่ ๆ ก็ขออวยพรให้น้อง  ๆโชค AAAA ทุกคนเลย---