"จงยึดถือประโยชน์ส่วนรวมเป็นที่หนึ่ง ประโยชน์ส่วนตนเป็นที่สอง ถ้าท่านยังกิจแห่งธรรมะแห่งวิชาชีพให้บริสุทธ์แล้ว ลาภ ยศ สรรเสริญจะตกแก่ท่านเอง"

นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงกับทันตแพทย์คนหนึ่งผมเข้าไปอ่านในเวบสถาบันมา....และรู้สึกอยากแสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้ด้วย...แต่ก่อนอื่นลองอ่านเนื้อหาก่อนนะครับ...ผู้เขียนเป็นทันตแพทย์คนหนึ่งเข้าใจว่าจบมา2-3ปีแล้ว พบสถานการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้น  แล้วทำให้เขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของแวดวงวิชาชีพทันตแพทย์ ความว่า

"เมื่อก่อนตอนสมัยเริ่มงานใหม่ๆ ใน clinic พี่ๆจำได้ว่ากลัวมากว่าถ้าถอนฟันไม่ออกจะทำอย่างไร เพราะไม่มีอาจารย์มาคอยดูอยู่ใกล้ๆ ไม่อยากอยู่ร้านที่มีหมอคนเดียวเลย และจำได้ว่าทุกครั้งที่เอาฟันไม่ออกจะมีพี่เขามาช่วยเอาออกให้ ไม่ว่าเราจะทำไว่แย่แค่ไหนก็ตาม ความรู้สึกตอนที่เอาฟันไม่ออกนั้นมันทรมานมาก ทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นคนเจ็บตัว แต่มันเครียด แสนเครียด เรียกว่าเงินทองอะไรไม่อยากได้แล้ว พอดี่เขามามันเหมือนสวรรด็โปรด พอเราคุยกับเพื่อนทุกคน ทุกคนก็เคยมีเรื่องราวแบบนี้ทั้งนั้น แล้วที่น่าประหลาดคือความรู้สึกของทุกคนไม่มีใครต่างจากเราเลยจริงๆ คือมันเครียด แสนเครียด พอทำเสร็จสิ่งแรกที่อยากจะพูดคือขอบคุณมากมากค่ะพี่ และก็ต้องรีบไม่บอก เคาเตอร์เองว่านี่ๆ โอนเงินให้พี่เขาหมดเลยนะ ซึ่งพี่เขาก็จะไม่เคยเอาส่วนเราก็ต้องพยายามยัดเยียดบอกเคาท์เตอร์ว่าหมอไม่เอา ค่ะ ซึ่งไม่น่าแปลกใจเลย และเพื่อนๆเราทุกคนก็ทำกันอย่างนี้ทั้งนั้น มันเหมือนเป็นสิ่งที่เรารู้กันเองไม่ต้องมีใครมาสอน ไม่ต้องมาบอก
แต่แล้ววันนี้ของ 3 เดือนที่แล้วเวลาผ่านไปเกือบ2 ปี เรามาเป็นรุ่นพี่ซะเอง มาเจอน้องที่เอาฟันคุดไม่ออก พอไปช่วยจนออก สิ่งแรกที่รู้สึกคือภูมิใจ คิดว่าเราได้มาเป็น hero ให้น้องแล้ว แต่ แต่ ที่น่าแปลกใจอย่างมาก คือคำแรกที่น้องคนนั้นพูดคือ ไม่ใช่ขอบคุณครับ แต่เป็น
ตกลง case นี้จะแบ่งเงินกันอย่างไร ..................

เราเองก็ได้แต่อึ้ง อยากบอกว่าในหัวนี่ ไม่ได้มีเรื่องนี้เลยจริงๆ ไม่มีเลย และก็ไม่เคยคิดว่าจะมีคนที่คิดอะไรแบบนี้ด้วยจริงๆ"

ถ้านี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง....แสดงให้เห็นชัดว่าทุกวันนี้แนวคิดหรือหลักความคิดของทันตแพทย์บางคนได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว...ผมอยากบอกให้พวกท่าน ในฐานะเพื่อนร่วมวิชาชีพเดียวกันว่าผมเองก็รู้สึกไม่อยากให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในแวดวงทันตแพทย์เลย...เพราะทุกวันนี้ผมเจอเหตุการณ์ในลักษณะเช่นนี้มาก... ทันตแพทย์จบใหม่หลายๆคนมุ่งหน้าทำงานเพื่อ"เงิน...เงิน...และเงิน"ซึ่งถ้าถามผมว่าผิดไหม? จริงๆแล้ว...ผมเองก็คิดว่าไม่ผิด..เพราะเราเองก็คงมีความจำเป็นในการดำรงชีวิตที่ต้องใช้เงินเป็นปัจจัยในการใช้ชิวิต....แต่..

"เงิน"ที่เราได้มาควรเป็นสิ่งที่ตามมาหลังจากเราทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดแล้ว

"เงิน"ไม่น่าจะใช่คำตอบสุดท้ายของชีวิต

"เงิน"ให้ความสุขกับเราได้ก็จริง แต่ให้ความสงบกับเราไม่ได้

ผมอยากให้พวกท่านทุกคนระลึกถึงคำกล่าวของพระบิดาที่กล่าวถึงการเป็นแพทย์...ซึ่งทันตแพทย์ก็ถือเป็นแพทย์สาขาหนึ่งที่มีจรรยาแห่งวิชาชีพที่ควรต้องระลึกไว้เสมอ พระบิดาท่านกล่าวว่า

"จงยึดถือประโยชน์ส่วนรวมเป็นที่หนึ่ง ประโยชน์ส่วนตนเป็นที่สอง ถ้าท่านยังกิจแห่งธรรมะแห่งวิชาชีพให้บริสุทธ์แล้ว ลาภ ยศ สรรเสริญจะตกแก่ท่านเอง"

อย่าให้โลกนี้มันร้อนลุ่มด้วยสาเหตุของเงินๆทองๆกว่านี้เลยครับ.....มีอะไรช่วยเหลือกันได้...ก็ช่วยๆกันเถอะครับ+++

 ลองรู้จัก"ให้"คนอื่นบ้างเถอะครับ...แล้วคุณจะรู้สึกสุขใจมากกว่านำเงินที่ได้ไปใช้เพื่อหาความสุขเป็นไหนๆ...ความสุขมันอยู่ใกล้ตัวรอบๆเรานี่แหล่ะ...อยู่ที่ว่าเราจะรู้จักและเข้าใจมันแค่ไหน..ก็เท่านั้นเอง