กาล... เ ว ล า นำ พ า ใ ห้ เ รี ย น รู้
ครั้ง...เ ค ย อ ยู่ ร่ ว ม ฝั น ห วั ง ไ ป ถึ ง
หนึ่ง...หั ว ใ จ ที่ ยั ง ผูกพันและคำนึง ความรัก... เ ห ลื อ เ พี ย ง ค รึ่ ง

   เ มื่ อ อี ก ห นึ่ ง  หั ว ใ จ ม า บ อ ก ล า 

  

  

ก า ล ค รั้ ง ห นึ่ ง ค ว า ม รั ก

เป็นประสบการณ์ที่ยากลืมเลือน อย่างน้อย...
หัวใจดวงนี้ก็ยังได้เคยทำหน้าที่ของมัน

อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด นั่นหมายถึง

การมอบรักและการเคยถูกรัก  แต่วันนี้

ความรักเหลือเพียงครึ่ง

เมื่ออีกหนึ่งหัวใจที่เคยมอบรักให้...
กลับจากไป เหลือเพียงหัวใจที่เคยถูกรักไว้...

เพียงดวงเดียว...ตามลำพัง...

ฉันเคยเดินผ่านเส้นทางเดียวกับเธอ
ฉันเคยพร่ำเพ้อละเมอ ถึงใครคนหนึ่งในความฝัน
เคยก้มหน้า ร่ำไห้ ในวันที่จากกัน
หนึ่งหัวใจที่ผูกพัน ลาจากฉันไป

กาล    เวลาอาจนำพาไปซึ่งบางสิ่ง
ครั้ง    นั้นทำให้หัวใจฉันอ่อนไหว
หนึ่ง    คนก้าวเดินจากฉันไป
ค ว า ม รั ก  ค รั้ ง เ ก่ า จ า ก ไ ก ล

แ ล้ ว.ค ว า ม รั ก ค รั้ ง ใ ห ม่ ก็ อ อ ก เ ดิ น ท า ง

ที่มา http://planet.kapook.com/sugar3t/blog/view/42162