มหาวิทยาลัยของพวกเรา
รองศาสตราจารย์ ดร.ธำรงค์ อุดมไพจิตรกุล ได้เริ่มต้นตั้งประเด็นว่า “เมื่อนึกถึงมหาวิทยาลัยของเรา พวกเราจะคิดถึงอะไรกัน และคิดว่าอย่างไร”
จากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน สรุปได้ดังนี้
1. รองศาสตราจารย์ เทื้อน ทองแก้ว กล่าวว่า เมื่อนึกถึงมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต จะนึกถึงโรงเรียนการเรือนเป็นอันดับแรก เพราะมีประวัติและมีชื่อเสียงที่ดีมายาวนาน รองลงมาจะนึกถึงวัฒนธรรมองค์กรในมหาวิทยาลัยฯ โดยเฉพาะในเรื่องของการประชุมซึ่งพบว่าถ้าไม่ติดภาระการสอนหรือราชการอื่นๆ แล้วทุกคนจะต้องเข้าประชุม ไม่ว่าการประชุมนั้นๆจะมีหนังสือเชิญอย่างเป็นทางการหรือไม่ก็ตาม วัฒนธรรมองค์กรเรื่องนี้ดูจะแตกต่างจากหลายๆที่ที่เคยทำงานมา นอกจากนี้ยังนึกถึงการพัฒนาคุณค่าของมหาวิทยาลัยฯ ให้โดดเด่นยิ่งขึ้นอีก
2. รองศาสตราจารย์ ดร.ธำรงค์ อุดมไพจิตร กล่าวสนับสนุนประเด็นการพัฒนาคุณค่าต้องพัฒนาที่คน และมีข้อเสนอแนะว่าต้องกำหนด Competency ของบุคลากรแยกเป็น 2 ส่วน คือ Competency หลัก และ Competency เฉพาะ และอาจแบ่งบุคลากรออกเป็น 2 กลุ่ม คือ อาจารย์ (ที่เป็นข้าราชการและอัตราจ้าง) และบุคลากรสายสนับสนุน โดยพัฒนาทั้งวิธีการสอนและการทำผลงานเพื่อขอตำแหน่งทางวิชาการ ซึ่งการพัฒนา Competency จะเป็นตัวขับเคลื่อนการพัฒนาคุณค่า (Value) ของมหาวิทยาลัยฯ
3. ดร.สุวมาลย์ ม่วงประเสริฐ เสนอในประเด็นต่อเนื่องว่า การจะให้บุคลากรมี Competency ที่คาดหวังเพื่อนำไปเป็นตัวขับเคลื่อนพัฒนาคุณค่าของมหาวิทยาลัย จะต้องมีแผนพัฒนาบุคลากรทั้งในระยะสั้นและระยะยาว เพื่อให้เกิดมี Flexibility และ Adaptability
4. ดร.พรรณี สวนเพลง เสริมว่า จะต้องมีการสำรวจข้อมูลสารสนเทศบุคลากร ให้เป็นระบบเพื่อใช้ในการตัดสินใจของผู้บริหาร ซึ่งระบบ MIS อาจจะบูรณาการกับ Poll เพื่อใช้เป็นส่วนสำคัญในการจัดทำ War Room
