ได้อ่านบันทึกพ่อครูบาสุทธินันท์ บันทึกนี้ เลยเอามาเขียนต่อยอด การเขียนอะไรบ่อยๆ การอ่านบ่อยๆ จะทำให้เราสามารถคิดวิเคราะห์ คิดสังเคราะห์ และเขียนได้ดีกว่าการไม่ได้ฝึกการเขียน ท่านอาจารย์หมอประเวศ วะสี ได้จัด เรื่องการเขียนเผยแพร่ไว้ว่าเป็นสิ่งสำคัญ เพราะการเขียนเราต้องสามารถสื่อให้ผู้อ่านเข้าใจได้ว่า ผู้เขียนต้องการสื่อสารอะไร
แต่ถึงกระนั้น การเขียนต้องใช้การฝึกทักษะ หลายๆๆคนมีสำนวนการเขียนของตัวเอง (ไม่เชื่อลองไปอ่านบันทึกพ่อครูบาสุทธินันท์นะครับ คนติดตรึม ขออนุญาตใช้ภาษาวัยรุ่นหน่อย)
ถ้าอ่านงานเขียนของหลายๆคนจะพบว่า ผู้เขียนแต่ละคนมีเอกลักษณ์ในการเขียนของตนเอง ขึ้นอยู่กับผู้อ่านว่าชอบแบบไหน
ผู้เขียนเองชอบอ่านหนังสือของคุณหมอประเวศ วะสี โดยเฉพาะการคิดวิเคราะห์ การวิจารณ์ สังคม อีกท่านหนึ่งชื่อ ท่านอาจารย์ นิธิ เอียวศรีวงศ์ ท่านมีข้อเขียนที่คม มาก
แต่ถ้าเป็นการเขียนเกี่ยวกับเรื่องสั้น ผู้เขียนชอบงานเขียนของอาจารย์เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ที่ใช้ภาษาได้ไพเราะมาก บรรยายแล้วจะเห็นภาพ
แต่เมื่อผู้อ่านได้ไปอ่านประวัติของทั้งสามท่านที่กล่าวมาจะพบว่าทั้งสามท่านเป็นนักอ่านตัวยง ฝึกการเขียนหนังสือมานานมาก
ผู้เขียนเลยอยากบอกว่า การเขียนเป็นสิ่งสำคัญ เป็นทักษะที่สามารถฝึกฝนได้ ท่านผู้อ่านท่านอื่นๆมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างครับผม…(ใน gotoknow มีนักเขียนเก่งๆเต็มเลย ไปตามหาอ่านนะครับ)…
หนูเป็นคนชอบอ่านเรื่องเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับ เรื่องผี และเป็นคนกลัวผีมากๆคะ ขอบคุณนะคะที่แนะนำการสร้างบล็อก ขอบคุณคะ
พี่ว่า การเขียนนี่ สุดยอดเคล็ดวิชาอันนึงเลยนะคะ ไม่ง่ายเลย ขนาดว่าผู้ปฏิบัติงานนั้นจริงๆ มีความชำนาญงานก็เถอะค่ะ ต้องตกผลึกทางความคิด ประสบการณ์จริงๆ ถึงจะเขียนได้น่าอ่าน และน่าติดตามค่ะ
พี่คงต้องฝึกอีกนาน ...
มันคือ สุดยอดเคล็ดวิชา เห็นด้วยกับคุณ DSS "work with disability" ( หนิง ) คะ
แต่ สุดยอดเคล็ดวิชา ได้มาได้อย่างไร สมัยนี้คงไม่ต้องไปค้นหาสุดยอดเคล็ดวิชา ที่บู้ลิ้ม แล้ว แต่สามารถฝึกได้ด้วยกระบวนการ ฝึกการอ่าน และ การคิด ถ่ายทอดออกมาผ่านตัวหนังสือ นี่ก็เป็นสุดยอดเคล็ดวิชาอีกอย่างนึง 5555...ว่าไปนู่นนนน.....
เปล่า ๆ หนูก็เรื่อย ๆคะ อ่านหนังสือบ้าง ค้นหาข้อมูลบ้าง รวมทั้ง แหะ ๆ เขียนบันทึก และอ่านบันทึกของคนอื่นบ้างคะ….
บางครั้งการเขียนต้องมีไอเดียที่ปิ๊ง หรือเรียกให้ภาษาวัยรุ่นคือ ต้องคลิ้ก ค่ะ ถึงจะมีสารหลั่งออกมาเป็นตัวอักษร อิ อิ กว่าราณีจะคลิ้กได้ อ.ขจิตก็เข้าไปดูซะหลายครั้ง แถมเตือนอีกว่ารออ่านบันทึกใหม่ ฮ่า ๆๆๆ
อีกอันราณีชอบอ่านมากกว่าค่ะ ชอบเก็บเกี่ยวประสบการณ์ดีของบรมครู และท่านอาจารย์ทั้งหลายรวมถึงพี่ น้อง ๆ ที่มีประสบการณ์ที่แตกต่างกันคะ
เห็นด้วยค่ะ ตอนนี้ก็พยายามจะให้ตัวเองเขียนอะไร(ที่เป็นวิชาการ) มากขึ้น
ปล.เพลงใน blog เพราะค่ะ
มาทักทายค่ะ และขอแลกเปลี่ยนความคิด ว่า...การเขียนได้นั้นง่าย แต่จะให้เขียนเป็น นั้นยาก
เขียนเป็น หมายถึง เขียนแล้วน่าสนใจ น่าติดตามกระชับ... แต่สิ่งสำคัญคือ เขียนอย่างไรให้คนอ่านแล้วเข้าใจตรงกับที่เราตั้งใจเขียน อันนี้ ผู้เขียนว่าต้องให้ศาสตร์และศิลป์อย่างมากค่ะ
วิธีเขียนให้ได้ดี คงต้องเขียนบ่อย ๆ ให้คนอ่านเยอะ ๆ และประเมินผลกลับ แก้ไขไปเรื่อยๆ ปรับไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเองค่ะ
สวัสดีครับ
แวะมาทักทายเฉย ๆ ครับ ช่วงนี้ยังไม่ให้ความเห็น อิอิอิ