สิ่งที่สำคัญในการอยู่รอดอีกอย่างของชีวิตพนักงานมหาวิทยาลัย คือ การประเมินค่ะ
เมื่อบรรจุเป็นพนักงานของมหาวิทยาลัยแล้วปีแรกเซ็นสัญญาแค่ปีเดียว แล้วก็ประเมินว่ามีคุณสมบัติ และการทำงานควรคู่อยู่หรือไป ถ้าสมควรที่จะอยู่ต่อก็จะถูกประเมินอีกครั้ง 2 ปีข้างหน้าค่ะ
แต่ที่ศูนย์บริการวิชาการเราจะทำการประเมินบุคลากรกันอยู่เป็นประจำอยู่แล้วค่ะ 6 เดือนประเมินที
และเมื่อถึงรอบส่ง Port Folio ทีไรต้องหัวฟูทุกที แบบว่าชะล่าใจว่าเดี๋ยวก็จำได้ว่าทำอะไรไป พอเวลาผ่านไปแค่เดือนสองเดือนก็จำไม่ค่อยได้ว่าได้ทำอะไรบ้าง จะมีแต่กิจกรรมหลักๆหรืองานทีมีคำสั่ง/หนังสือเชิญเก็บไว้ถึงจะจำได้ค่ะ เคยตั้งใจว่าจะบันทึกว่าทำอะไรที่ไหนบ้างก็มักจะลืมทุกที
ตอนนี้ประโยชน์อีกอย่างของ Blog คือเวลาไปไหนทำอะไรแล้วเขียนบันทึกไว้ก็ช่วยเตือนความจำได้ แถมมีภาพด้วยก็เก็บเป็นหลักฐานได้อย่างดีค่ะ
พรุ่งนี้น้องเข้าประชุม รวมพลคนเขียนบล็อกรึปล่าวค่ะ
บันทึกบล็อก เห็นผลจากการบันทึกแล้วคือ นำไปทำสารข่าวของหน่วยงานต่อได้ค่ะ จากนั้นก็จะเป็นรายงานประจำปี และ SAR ต่อไป