ด้วยที่เราอยู่กันคนละที่ บ้านคนละหลัง บ้างอยู่ต่างจังหวัด วันนี้กระท่อมนางเมินทำหน้าที่ได้ดีมาก ทำให้ผมมีความสุขอย่างล้นเหลือเหมือนเช่นเคย...แม้เขาจะยังไม่เคยต้อนรับสตรีนางใดเลยก็ตาม!!!!!

กระท่อมนางเมิน   เป็นสมบัติชิ้นแรกของผมที่สร้างขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงหลังจากจบการศึกษาจากสถาบันราชภัฏบุรีรัมย์ (สถานะในขณะนั้น)  แม้จะมีเพียง 1 ห้อง  มีเสาเพียง  6  ต้น  แต่ก็ใช้เวลาสร้างกว่า 4  ปี  เพราะต้องเก็บเล็กประสมน้อย  ปีนี้ได้เสา ปีหน้าได้หลังคา  ปีต่อไปได้พื้นกระเบื้อง....

ผมสร้างกระท่อมนางเมิน  ปลีกวิเวกออกจากชุมชนเพราะต้องการชีวิตที่เป็นอิสระมีความเป็นส่วนตัว  และอยู่กับธรรมชาติ  ท้องไร่ท้องนา  กระท่อมนางเมินได้ทำหน้าที่พักใจให้ผมอยู่หลายปี...

แม้วันนี้ผมจะทิ้งกระท่อมหลังนี้ไปอยู่ไกลถึงปัตตานี  แต่เมื่อผมกลับมาที่นี่ครั้งใด  กระท่อมนางเมินไม่ลืมทำหน้าที่สร้างความสุขให้ผมเหมือนเช่นทุกครั้ง

กระท่อมนางเมินนอกจากทำหน้าที่ดูแลผมแล้ว  ยังดูแลญาติพี่น้องของผมด้วย ใครไปใครมาใกล้ไกลแค่ไหน  ก็จะมาอาศัยอาณาบริเวณของกระท่อมนางเมินหลังนี้ พักผ่อน  ตกปลา  เก็บพืชผักผลไม้  หรือทำอะไรอร่อย ๆ แบ่งปันกันกิน

เมื่อวานนี้  19  เมษายน 2550  กระท่อมนางเมินได้ทำหน้าที่รวมญาติของผมทั้งพ่อใหญ่  พ่อ  แม่  คุณน้าจาก จ.สุรินทร์  และเพื่อนบ้าน  มาร่วมวงพาแลง (สำหรับอาหารมื้อเย็น)  กับอาหารง่าย ๆ เช่น น้ำพริกผักสด ๆ ข้างรั้ว  ต้มปลาจากบ่อหลังกระท่อม  และข้าวสวยร้อน  ผลผลิตจากทุ่งนาติดกระท่อมนั่นเอง...

ด้วยที่เราอยู่กันคนละที่  บ้านคนละหลัง  บ้างอยู่ต่างจังหวัด  วันนี้กระท่อมนางเมินทำหน้าที่ได้ดีมาก   ทำให้ผมมีความสุขอย่างล้นเหลือเหมือนเช่นเคย...แม้เขาจะยังไม่เคยต้อนรับสตรีนางใดเลยก็ตาม!!!!!