คัดลอกจากหนังสือ เหตุต้น – ผลกรรม

           สิ่งที่ล่วงไปแล้วไม่ควรไปทำความผูกพัน  เพราะเป็นสิ่งของที่ล่วงไปแล้วอย่างแท้จริง  แม้จะทำความผูกพันและมั่นใจในสิ่งนั้นกลับมาเป็นปัจจุบันก็เป็นไปมิได้  ผู้ทำความสำคัญมั่นหมายนั้นเป็นทุกข์แต่ผู้เดียว  โดยความไม่สมหวังตลอดไป  อนาคตที่ยังไม่มาถึง ก็เป็นสิ่งไม่ควรยึดเหนี่ยวเกี่ยวข้องเช่นกัน  อดีตควรปล่อยไว้ตามอดีต  อนาคตก็ควรปล่อยไว้ตามกาลของมัน  ปัจจุบันเท่านั้นที่จะสำเร็จเป็นประโยชน์ได้  เพราะอยู่ในฐานะที่ควรทำได้ไม่สุดวิสัย