ชาวกูย แห่งบุรีรัมย์

วันที่ 12 ที่ผ่านมานี้  ผมได้มีโอกาสไปบ้านม่วงหวาน-โคกเจริญ ต.จันดุม  อ.พลับพลาชัย  จ.บุรีรัมย์ ไปนอนค้าง  1 คืน  คุยกับผู้ใหญ่ทองคำ  แจ่มใส หลายเรื่องครับ

เรื่องที่น่าสนใจ ของชุมชนนี้คือ เรื่องการอนุรักษ์ควายไทย  เรื่องประเพณีของชาวกูย  สองเรื่องนี้น่าสนใจมาก.........

เรื่องแรก ประเพณีชาวกูย  ก่อน  ชาวกูย  คือคนไทยเผ่ากูย หรือส่วย ในคำเรียกของชาวบ้านแถบอีสาน ซึ่งมี ๔ ชาติพันธุ์  สำหรับเรื่องลึกไปถึงต้นตอ  ผมคงจะไม่เชี่ยวชาญนัก คงต้องถามผู้รู้เอา  แต่ผมมีเรื่องคุยกับผู้ใหญ่มากเป็นเรื่องของชุมชนของผู้ใหญ่ทองคำ  ซึ่งชาวกูยขออยู่อย่างเจียมตัว ไม่ทำร้ายใคร  ขออยู่อย่างสงบสุข

ผู้ใหญ่ทองคำเล่าว่า ชาวกูยเป็นคนมีความยืดหยุ่น  ไม่เรื่องมาก  ถ้าไม่พอใจใคร หรือทะเลาะกับใครก็ไม่ชี้หน้าด่าเขา  ไม่มีปากเสียง  แต่จะเมินไม่คุยด้วย  และการพูดภาษากูย (ภาษากูยหรือส่วย จะมีภาษาพูดของตนเอง แต่ไม่มีภาษาเขียน ซึ่งต่างจากเขมร)ถ้าเป็นที่อื่นจะไม่กล้าคุยภาษากูยกัน เพราะกลุ่มอื่น ๆ จะดูแคลนได้  แต่สำหรับบ้านม่วงหวาน-โคกเจริญ ชาวบ้านคุยภาษากูยกันทั้งหมู่บ้าน(ภูมิใจครับ)

ตอนหนึ่งยังไม่จบ.....แล้วจะบันทึกต่อ