ผู้ที่มีทิฐินั้นมักจะใช้เหตุผลข้าง ๆ คู ๆ แบบดันทุรังหรือนิสัยพาลตอบโต้ผู้ที่มีเหตุผลดีกว่า

        ในยุคที่กฎหมายคุ้มครองผู้ไม่สูบบุหรี่ประกาศใช้อย่างจริงจัง ไปทางไหนก็จะเห็นแต่ป้ายวงกลมสีแดงประกาศไปทั่วว่า “เขตปลอดบุหรี่” บริเวณพื้นที่สูบบุหรี่ที่กำหนดไว้ก็ชักจะหายากลำบากเต็มทน    
       กฎหมายนี้เหมือนจะกลั่นแกล้งให้สิงห์อมควันต้องพลุ่งพล่านถูก  ริดรอนความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ (แต่ยิ่งใหญ่) ของพวกเขา ซึ่งก็นับเป็นการลงโทษทางสังคมที่ค่อนข้างได้ผลดี แม้ว่ากฎหมายจะกำหนดโทษปรับไม่เกิน 2,000 บาท แต่ก็ยังไม่เห็นมีข่าวว่าใครต้องขึ้นโรงพักเสียค่าปรับในเรื่องนี้
     การใช้กระบวนการทางสังคมควบคุม เพื่อให้ผู้สูบบุหรี่เกิดความตระหนัก ไม่ล่วงละเมิดสิทธิและเสรีภาพของผู้ไม่สูบบุหรี่ มีผลทำให้ผู้สูบบุหรี่มาหลายปีถือโอกาสเลิกสูบบุหรี่ไปหลายราย ส่วนผู้ที่ยังยืนหยัดก็กลายเป็นชนกลุ่มน้อยที่ต้องการหาที่หลบมุมจับกลุ่มกันประปรายและพยายามสร้างปมเด่นหาเหตุผลมาเข้าข้างตนเองไปตามเรื่องตามราว
    “พวกนายไม่รู้อะไร ทุกคนพูดแต่เรื่องโทษของบุหรี่ โดยไม่ยอมพูดถึงประโยชน์ของมันบ้าง”
     นิรุทธ์พูดกับเพื่อนในกลุ่มขณะที่พ่นควันโขมง เพื่อนอีกคนชักสงสัย
     “บุหรี่มันมีประโยชน์ยังไงวะ”
     “ประโยชน์มีมหันต์ทีเดียวเพื่อน อย่างน้อยก็สองข้อใหญ่ ๆ เชียวละ”
    นิรุทธ์เริ่มสาธยาย
       “ประโยชน์ข้อที่หนึ่งก็คือ ขะโมยจะไม่เข้าบ้านเพราะคนสูบบุหรี่จะไอค้อก
ไอแค้กทั้งคืน เนื่องจากผู้สูบเป็นโรคปอด ขะโมยคิดว่าเจ้าของตื่นเลยไม่กล้าเข้าไป… ประโยชน์ข้อที่สอง ก็คือ คนสูบบุหรี่มาก ๆ ผมจะไม่หงอก เพราะจะเป็นมะเร็ง หรือถุงลมโป่งพองตายก่อนที่จะหงอก”     
        ในโอกาสปีใหม่ไทย  ขอเชิญชวนคนไทยช่วยกันรณรงค์ลด ละ เลิก การสูบบุหรี่กันเถอะครับ