ผมเคยได้เรียนเกี่ยวกับจิตวิทยาอยู่เรื่องหนึ่ง คือ มันมีพลังขับเคลื่อนสำคัญพลังหนึ่ง คือ เพศ และผมพบว่า ปัจจุบันร้อยละ 80 ของโฆษณาทางโทรทัศน์สร้างทัศนคติในเรื่องนี้ เช่น ผลิตภัณฑ์โรลออน โคโลนจ์ ครีมกันแดด ฯลฯ พยายามนำเสนอว่า ถ้าใช้ผลิตภัณฑ์นี้แล้ว มีคนรักมีคนหลง นั่นคือเนื้อความจากโฆษณา
แต่อีกประเด็นหนึ่งคือ การพยายามนำเพศมาเป็นจุดสร้างความน่าสนใจให้กับโฆษณา เช่น ใส่ชุดอาบน้ำมาปรากฏบนจอโทรทัศน์ ผมมองจากมุมมองที่เคยยุ่งกับการประชาสัมพันธ์ ผมคิดว่านี้คือสิ่งที่คนทำจงใจทำ และจงใจให้เกิดผลอย่างนั้นจริงๆ ไม่ใช่เรื่องที่จะไม่ได้เจตนา
ผมคิดว่าเรื่องแบบนี้ส่งผลต่อสังคมครับ เรารณรงค์กันในเรื่องการแต่งกาย เรื่องการใช้ชีวิตแบบไทย แต่สิ่งที่นำเสนอผ่านสื่อกลับไม่ใช่ครับ
มีการจัดเรตติ้งละครได้ ทำให้มีจัดเรตติ้งโฆษณาแล้วระบุว่า โฆษณานี้ถ่ายทอดได้เฉพาะเวลา 25.oo น.เท่านั้น ผมจะได้ให้ลูกผมดูทีวีได้อย่างสบายใจ
การจัดเรต เหมือนการฉีดมอร์ฟีนให้ทหารที่ถูกระเบิดไส้ทะลัก ดูอย่างจัดเรตรายการโทรทัศน์ เป็นการริเริ่มที่ดี แต่ต้องมีกระบวนการตามมาอีก ทำดีกว่าไม่ทำอะไรเลย แต่ถ้าทำพอผ่านไปที ไม่ทำเสียจะดีกว่า
การจัดเรตบุหรี่(ภาพหวาดเสียว) และสุรา(อายุ) ดูผิวเผินเหมือนจะดี แต่มันคล้ายกับคนที่กระทำความผิดแล้วหาอะไรมากลบเกลื่นตัวเองเสียสักหน่อย ทั้งๆที่ข้อมูลทางสถิติมันชี้บอกว่าไม่ได้ผล แถมอาจจะบอกอีกด้วยว่า ตูเตือนมรึ....แล้ว อยากไม่เชื่อเองทำไม สมควรตาย
ภาษีสุรา บุหรี่ กับงบประมาณแผ่นดินและน้ำตาที่เสียไปมันคุ้มกันที่ไหน จากนั้นก็ออกมาบอกกับประชาชนผู้เป็นทาส(เหล้า บุหรี่ หวย )ทั้งหลายว่า นี่ไงเงินบริจาคเพื่อการกุศลและสาธารณประโยชน์
ดำทำให้เป็นขาวได้ ช่าง......เหลือเกิน
ชวนอาจารย์อ่านเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกันครับ
ยุทธการขอดเกล็ดมังกร
สวัสดีปีใหม่ครับ
ผมเข้าไปอ่านแล้วครับคุณ
น่าสนใจมาก