พอพิจารณา ซ้อนลงใน-------> “การรู้”
พอทำการรู้ซ้อน รู้สึก แล้ว
ตัวกายนี้คล้ายจะพรากออกจากจิต หลุดออกจาก “ใจ”
ใจอยู่ที่หนึ่งต่างหาก กายก็อยู่ต่างหาก พิจารณาแล้วเกิดอาการทำนองนั้น
คล้ายจะแยกกายอย่างมาก
คล้ายกำลังจะหลุดออกจากกันอย่าง “อัตโนมัติ”
<div style="border-right: medium none; padding-right: 0cm; border-top: medium none; padding-left: 0cm; padding-bottom: 1pt; border-left: medium none; padding-top: 0cm; border-bottom: windowtext 1pt solid">ไตรย = ใจ</div><p align="center"> ศีล</p><p align="center">สมาธิ</p><p align="center">ปัญญา </p><p align="center"></p><p align="center">เป็นใจ 3 ใจ เป็น “ตรัย” ---------> “ใจเป็นตรัย” </p><p> </p><p align="right"></p><p align="right"></p><div align="right">
Text : Tan
Editor : Ka-Poom
</div><p align="right"></p><p align="right"></p>
