คนแก่ คนหนุ่ม คนสาว และเด็กๆ สาวคาดเดาเอาเองว่าน่าจะป็น ย่าหรือยาย พ่อ-แม่ ลูกๆแล้วอาจจะพ่วงเพื่อนๆของลูกหรือหลานๆเข้าไปด้วย ทุกคนหน้าตาอิ่มเอิบด้วยความสุข หัวเราะต่อกระซิกกันอย่างมีความหมาย

            วันที่ 12 เมษายน  2550 เป็นอีกวันหนึ่งที่มีความสุขมากๆของสาว  เป็นวันที่เพื่อนมาเยี่ยมพวกเรา เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนที่มีความเป็นพิเศษหลายๆเรื่อง  
            *  เป็นเพื่อนที่เราให้กันมากกว่าคำว่าเพื่อน
            *  เป็นเพื่อนที่เรารับรู้ทุกข์สุขซึ่งกันและกันโดยไม่ต้องเอ่ยเป็นคำพูด
            *  เป็นเพื่อนที่รักกันมายาวนานโดยไม่คลางแคลงใจอะไร
            *  เป็นเพื่อนที่มีอะไรคล้ายๆกันมาก
            *  เป็นเพื่อนที่ เกิด  วัน  เดือน  ปี  พ.ศ  เวลา  เดียวกัน
                              ฯลฯ
           เราไปเที่ยวชายทะเล หาดปากน้ำหลังสวน  ปูเสื่อนั่งรับประทานอาหารด้วยกัน  พูดคุยสารทุกข์ สุข ดิบ แก่กัน ในขณะที่เรานั่งคุยและรับประทานอาหารร่วมกันนั้น เราสังเกตรอบๆตัวเรา จะเห็นว่า มีกลุ่มคนนั่งกันเป็นกลุ่มๆ  ในกลุ่มนั้นๆจะประกอบไปด้วย  คนแก่ คนหนุ่ม  คนสาว และเด็กๆ สาวคาดเดาเอาเองว่าน่าจะป็น  ย่าหรือยาย  พ่อ-แม่  ลูกๆแล้วอาจจะพ่วงเพื่อนๆของลูกหรือหลานๆเข้าไปด้วย  ทุกคนหน้าตาอิ่มเอิบด้วยความสุข  หัวเราะต่อกระซิกกันอย่างมีความหมาย
          แล้วสิ่งที่เป็นนโยบายรัฐบอกว่าสร้างสุขให้สังคม สร้างสังคมเข้มแข็ง  สังคมแห่งการให้และสังคมคุณธรรม  จริงๆและสิ่งดีๆเหล่านั้นยังมีอยู่ในสังคม  ยังมีความรักความอบอุ่นให้แก่กันในครอบครัว  ชุมชนและสังคม  สิ่งที่มากไปกว่านั้น คือความสัมพันธ์ระหว่าเพื่อนถึงแม้จะอยู่ไกลกันมากแค่ไหนก็ตามถ้ามีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันแล้ว  เราคงไม่ต้องกังวลว่าเราจะสร้างสังคมอยู่ดีมีสุขได้อย่างไร  แค่เราฟื้นความสัมพันธ์ที่มีให้เป็นสังคมเพื่อนฝูง  สังคมเครือญาติ  เท่านั้นสังคมก็จะมีสุขโดยไม่ต้องลงทุนตั้ง  15,000  ห้าพันล้านจริง    ไหม๊คะ