เราไม่ควรให้นิสิตลังเลต่อสิ่งเหล่านี้ เราควรให้กำลังใจแก่พวกเขา – ให้คำแนะนำและเฝ้าดูแลอย่างใกล้ชิด

ผมอยากเล่าเรื่องนี้ให้ท่านทั้งหลายได้ฟัง เพราะเชื่อว่าผมคงไม่คิดเรื่องนี้อย่างเดียวดาย (กระมัง)  ถึงแม้เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ล่วงผ่านมาแล้วก็ตามเถอะ .. ผมก็ยังอยากเล่า ..เล่าเพื่อให้รู้ว่า  คนเราควรต้องมีเวทีทางความคิดของตนเอง  และมีโอกาสที่จะได้ขึ้นสู่เวทีความคิดของตนเอง  ด้วยวิธีของ “ตนเอง” ! (บ้าง)

   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ต้นเดือนมีนาคมที่ผ่านมา,  นายกองค์การนิสิตคนใหม่ได้เขามาปรึกษาผมเกี่ยวกับความ “ปรารถนา”  ที่จะจัดกิจกรรม “รดน้ำดำหัวครูบาอาจารย์และผู้เฒ่าผู้แก่”  ที่อยู่รายรอบมหาวิทยาลัย</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมดีใจอย่างสุดซึ้ง…ขนลุกและตื้นตันกับแนวคิดเช่นนั้น  เพราะที่ผ่านมายังไม่เคยเห็นองค์กรนิสิตใดลุกขึ้นมาจัดกิจกรรมในทำนองนี้เลยแม้แต่สักครั้งเดียว!  แต่จากนั้นนิสิตและเรื่องดังกล่าวก็จากจรออกจากห้องทำงานของผมและเงียบเร้นไปอย่างน่าใจหาย  ส่วนผมก็เฝ้าคิด เฝ้าถามอยู่เสมอมาว่า “เมื่อไหร่ล่ะ  .. เรื่องที่คุยกันจะก่อรูปก่อร่างขึ้นมาสักที ?”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p>กระทั่งวันนั้น - ท่านทั้งหลายคงพอจำได้ว่าเป็นห้วงยามที่ผมอ่อนล้าและพร่ำท้อ (อย่างน่าอาย)  รุ่งเช้าถัดมาผมนอนซมเพราะความอ่อนล้าทางสมองและร่างกาย  แต่เมื่อผู้ช่วยของผมโทรศัพท์มาหารือในเรื่อง “การงานดังกล่าว”  รวมถึงการกล่าวโยงว่านิสิตยัง “ปรารถนา”  ที่จะขับเคลื่อนเรื่องนั้นอีกครั้ง  !</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมดีใจและตกใจพร้อม ๆ กัน..  ตกใจเพราะแว่วยินว่ากิจกรรมนั้นจะจัดขึ้นในวันที่ 5 เมษายน  2550  ซึ่งเมื่อปลุกหัวใจอันโทรมของตนเองให้ลุกขึ้นมานับนิ้วก็จะรู้ได้เลยว่า “เหลือเวลาเพียงแค่ 5 วันเท่านั้น”!</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“เดี๋ยวช่วงบ่ายโมงจะเข้าไปดูเรื่องนี้ให้”  ผมบอกกล่าวออกไปเช่นนั้นอย่างทันทีทันใด  โดยลืมไปว่ากำลังอยู่ในห้วงแห่งเวลาของการให้ร่างกายและจิตใจได้พักฟื้นจากความอ่อนล้าและโรยแรง</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผม – ผู้ช่วยของผมและนิสิตพูดคุยกันยกใหญ่..  ผมพูดกับพวกเขาว่า “เห็นดี เห็นงาม”  กับโครงการนี้ทุกประการ  แต่ไม่วายที่จะติงอย่างข้นเข้มว่า “ไปทำอะไรมา จึงล่าช้าถึงเพียงนี้”  และสอบถามถึงความเข้าใจที่พวกเขามีต่อความเป็น “สงกรานต์”  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ผมได้รับคำตอบที่ไม่พึงใจนัก  นิสิตของผมไม่ค่อยรู้เรื่องอันเป็น “เนื้อหา”  ของสงกรานต์..แต่ชัดเจนเหลือเกินกับ “รูปแบบ”  ของการเล่นสงกรานต์ ! </p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเสียงดุในสไตล์ของผม.. แต่ก็ใจอ่อนที่จะร้องขอให้เจ้าหน้าที่ปริ้นเอกสารว่าด้วย “สงกรานต์”  มาให้นิสิตได้ไปศึกษาและทำความเข้าใจในวัฒนธรรมอันสำคัญนี้ทั้งด้านเนื้อหาและรูปแบบ  เพื่อจะได้จัดกิจกรรมได้อย่างมีคุณค่า  มิใช่หลงเพลินไปกับรูปแบบอันเป็นเปลือกที่นิยมอย่างแพร่หลาย  แต่เบาบางเหลือทนในเชิงของเนื้อหา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่ได้แสดงออกถึงคำชมอันใดนัก  หากแต่ซ่อนแฝงไว้อย่างลึกเร้น  และเฝ้ารอดูวิธีคิดของนิสิตว่าจะสังเคราะห์กิจกรรมออกมาในรูปแบบใด … </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก่อนออกจากที่ทำงานในบ่ายคล้อยของวันนั้น  ผมหันกลับไปย้ำกับนิสิตด้วยสำเนียงอันเข้มอีกครั้งว่า “เดินเรื่องและติดเครื่องได้เลย  ไม่มีเวลาลอยชายความคิดอีกแล้ว”  พร้อมฝากฝังให้ผู้ช่วยของผมได้ทำหน้าที่ดูและลงนามโครงการแทนผมอย่างเต็มที่…</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระนั้น  เย็นย่ำของวันเดียวกันนั้น  ผมก็ไม่วายกลับมาตามเรื่องนี้อีกครั้ง  เพราะมีลางสังหรณ์ว่าจะต้องมีอะไรติดขัดสักอย่างเป็นแน่.. !</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นจริงดังที่คาดคิด…ผมถูกเรียกเข้าไปหารือเป็นกรณีพิเศษในเรื่องดังกล่าว  พร้อมทั้งผู้ช่วยของผมก็มีอันถูกเชิญเข้าไปร่วมหารือด้วยเช่นกัน </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมใหม่ที่ไม่เคยทำมาก่อน ! โอกาสเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหน ?…เตรียมงานทันหรือไม่ ? …ชาวบ้านจะมาร่วมหรือเปล่า ?…นิสิตจะเห็นความสำคัญสักเพียงใด ?.. กิจกรรมนี้ไม่ปรากฏในแผนงานที่ประกาศไว้..ฯลฯ”</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นั่นคือ  ข้อสังเกตประหนึ่งคำถามที่ผมได้รับฟังและรับทราบ…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p>ผมไม่ปฏิเสธหรอกว่า - โครงการนี้ไม่ปรากฏอยู่ในแผนงานขององค์การนิสิตชุดเก่าอย่างแน่นอน  แต่องค์การนิสิตชุดใหม่ก็ย่อมมี “สิทธิและเสรีภาพ”  ที่จะเปลี่ยนแปลงแผนงานเหล่านั้น  ทั้งเพื่อ “สร้างงานใหม่ – ใส่ใจสานงานเก่า”  </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มันเป็นความชอบธรรมที่พวกเขาพึงได้รับ  ทั้งในฐานะการได้รับ “เวทีทางความคิด”  ซึ่งหมายถึง  การมีอิสระที่จะคิดสร้างสรรค์ (creative) กิจกรรมที่ดีงามทั้งต่อตนเอง – สถาบัน – สังคม  รวมถึงการมีโอกาสในการขึ้นสู่เวทีทางความคิดนั้นตามวิธีคิดและวิธีการจัดการของพวกเขาเอง  มิใช่ถูกบีบรัด  หรือจำกัดเวทีแห่งความคิดเหล่านั้น</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จริงอยู่..กิจกรรมเช่นนี้ไม่เคยมีองค์กรนิสิตใดจัดขึ้นมาก่อนเลย  แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งแปลกประหลาดที่จะทำให้งานนี้ “ล้มเหลว” หรือไม่ประสบความสำเร็จได้ดังที่คาดหวัง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p>ผมเปรยอย่างสุภาพในทำนองว่าเมื่อนิสิต กล้าคิด กล้าที่จะเปลี่ยนแปลง (change) ไปสู่สิ่งใหม่  ซึ่งหมายถึงการเริ่มต้นในสิ่งดี ๆ  เราก็ต้องกล้าที่จะให้มีเวทีทางความคิดและเวทีแห่งการเปลี่ยนแปลงแก่นิสิตบ้าง … </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราต้องคืน (สร้าง) เวทีทางความคิดให้กับนิสิต  เพื่อให้นิสิตมีโอกาสรื้อระบบ หรือปรับเปลี่ยนกิจกรรมด้วยการ คิดใหม่ (Re – thing)  สร้าง หรือ ออกแบบกิจกรรมใหม่ ๆ (Re – desing)  .. </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราไม่ควรให้นิสิตลังเลต่อสิ่งเหล่านี้  เราควรให้กำลังใจแก่พวกเขา – ให้คำแนะนำและเฝ้าดูแลอย่างใกล้ชิด  เพราะนั่นคือการสอนให้เขาได้ลงมือทำในสิ่งที่เขาคิดและเรียนรู้อะไรต่ออะไรด้วยตัวของเขาเอง !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เราต้องเชื่อว่านิสิตทำได้…เราต้องมี ความคิดเชิงบวก (positive thinking)  และให้การสนับสนุนต่อความคิดเชิงบวกของนิสิต  เพื่อให้พวกเขาได้ทำ หรือรังสรรค์สิ่งใด ๆ  ตามความปรารถนาของตนเองบ้าง..โดยมีเราเป็น “พี่เลี้ยง”  ที่ดีคอยหนุนส่งอย่างต่อเนื่องและมีพลังอย่างไม่กังขาต่อสิ่งที่เขาทำ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นความโชคดีที่โครงการดังกล่าวได้รับความเมตตาและเห็นชอบให้ดำเนินไปอย่างทระนง…</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ท่านคิดดูสิครับ..กิจกรรมเช่นนี้ควรค่าต่อการให้พวกเขาขับเคลื่อนอย่างไม่ต้องสงสัย  (ใช่หรือไม่)</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">·        มีทั้งการรดน้ำดำหัวคณะผู้บริหาร</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">·        มีทั้งการรดน้ำดำหัวผู้หลักผู้ใหญ่ – ผู้เฒ่าผู้แก่จากหมู่บ้านต่าง ๆ </p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">·        มีทั้งกิจกรรมซุ้มน้ำและการจำลองวิถีไทยในเทศกาลสงกรานต์</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">·        มีทั้งขบวนแห่พระพุทธกันทรวิชัยอภิสมัยธรรมนายก พระพุทธรูปมิ่งขวัญคู่บ้านคู่เมืองของชาวเมืองมหาสารคาม</p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 36pt; text-indent: -18pt; tab-stops: list 36.0pt" class="MsoNormal">·        มีทั้งการร้องสรภัญญะจากชาวบ้าน</p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">สิ่งเหล่านี้ไม่เคยมีองค์กรนิสิตใดจัดขึ้นมาก่อน  เราจำเป็นอย่างยิ่งที่ควรต้องเปิดเวทีเหล่านี้ให้พวกเขาได้ทำในสิ่งที่คิดและปรารถนา.. ส่วนจะดี จะด้อยสักแค่ไหน  เราค่อยมาประเมินกันอีกครั้งก็ยังไม่สาย</p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถึงตอนนี้,  ท่านคิดเหมือนผมหรือไม่…แต่ผมก็ประทับใจในความมุ่งมั่นที่นิสิตคิดที่จะทำ  ถึงแม้ว่าบางเรื่องยังอ่อนด้อยในทาง เนื้อหา  แต่ผมก็เชื่อมั่นว่ายังมีเวลาอีกมากโขในการปรับแต่งให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นกว่าเดิม </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>

สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในขณะนี้  คือ เวทีทางความคิด  และอิสระที่จะสร้างวิธีการขึ้นสู่เวทีทางความคิดนั้นด้วยตัวของเขาเอง ...    

</span><p></p>