ตอนนี้ผู้เขียนมีความสุขกับการอยู่ใกล้กับแม่ที่เมืองกาญจนบุรี บางครั้งเหนื่อยล้า การได้กลับบ้านเราก็จะมีความสุขดี วันนี้ได้ทักทาย ตาหยู ด้วยรู้สึกเป็นปลื้ม ติดพี่อ้อยไว้ว่าจะเอาการบ้านพ่อครูบาสุทธินันท์ไปฝากพี่อ้อย ลองดูการบ้านดีกว่าว่าเราจะทำอะไรได้บ้าง
1. ช่วยกันอธิบายภาพเป็นคำกลอน
2. วางแผนเรื่องที่จะจัดครั้งต่อไปหรือไม่
3. รูปแบบกระบวนการควรเป็นอย่างไร
4. การขอทุนสมทบจำเป็นหรือไม่
สำหรับผู้เขียนข้อแรกทำได้ยากจังแต่พยายามจะลองทำดูเมื่อไปถึงมหาวิทยาลัย ตอนนี้ยังใช้บริการ Internet café อยู่เลย คิดถึงทุกๆๆท่านใน gotoknow ได้แต่เข้ามา post แล้วรีบออกไป
อยากถามว่าร้าน Internet café เป็นเหมือนกันทุกๆที่ไหมเพราะว่าเห็นแต่เด็กๆๆเล่นเกม ไม่ได้ค้นคว้าข้อมูลอะไรรู้สึกเสียดายเวลาจัง
ถ้าเวลาสามารถหมุนกลับไปได้ ผู้เขียนอยากกลับไปตั้งใจเรียนให้มากกว่านี้ จะได้เอาความรู้ไปสอนนักศึกษา นิสิต ให้เต็มที่ ตอนนี้เหมือนยังมีความรู้น้อยเกินไป แต่เสียดายเวลาไม่สามารถหมุนกลับมาได้ เลยต้องทำปัจจุบันให้ดีที่สุด
ยังไม่สายหรอกค่ะ ที่จะเรียน ยังเรียนอยู่เหมือนกันเลย ; )
สวัสดีครับ น้องบ่าวผู้น่ารัก
น้องฟางบอกว่า คุณพี่แอ้ด ดูตัวสูง และดูหน้าเด็ก กว่ารูปที่อยู่ในบล็อก ซะอีก
เด็ก ๆ ฝากความระลึกถึงพี่แอ๊ด ใจดีของเขาครับ
อยู่บ้านแล้วกำลังใจคงกลับมามากโขเลยใช่ไหมครับ
ไปเม็กดำมา...เพิ่งกลับมาถึงไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
ดูเชิงเทียนเขาควายแล้ว...
และกำลังคิดโครงการไปช่วยเหลือสร้าง "ห้องเรียนชุมชน" ให้กับชาวบ้าน ทั้งเรื่องธรรมาสน์ - ใบลานและอื่น ๆ ...
ผมจะต้องทำให้ได้...
ขอบคุณที่เชิญค่ะ เอ.. ต้องขอบคุณอ.ขจิตหรือครูบา ดีคะ?
ขอบคุณทั้งสองท่านไว้ล่วงหน้าเลยดีกว่า ขอบคุณค่ะ
Internet café เป็นเด็กๆๆ และไม่เด็ เล่นเกม
เห็นด้วยมากๆค่ะ ปกติถ้าไม่จำเป็นหนูไม่เข้าไปหรอกค่ะ บรรยากาศไม่ดี น่ากลัว ผู้หญิงหน้าตาดีอย่างส้มโอ (อิ อิ อิ) ไม่ควรเข้าไป...เดือนที่แล้วจำเป็นต้องสอบe-learning ของ ก.พ.ร ในInternet café แทบบ้าค่ะ เสียดายเทคโนโลยีที่ถูกเอาไปใช้แค่ความสนุกอย่างเดียวนะคะ
เมื่อคืนนอนหลับดีมั๊ยคะ อิอิ
สวัสดีค่ะคุณขจิต...นาย ขจิต ฝอยทอง
ขอบคุณค่ะ
พี่จะเสร็จก็กับการบ้านข้อที่ 1 นี่แหละคะ