ตุ๊ก..ไปอบรมการร้อยสร้อยที่ อบต. แทนแม่หน่อยสิ (เป็นเสียงแม่บอก...แต่แม่คงลืมไปว่าลูกสาวแม่ไม่ชอบงานบ้าน งานเรือน และงานฝีมือเอาซะเลย..เฮ่ฮ!) แต่ไปก็ไปดีกว่านอนอยู่บ้านเฉยๆ(งานที่เอามาจากโรงเยอะแยะไม่ทำ.....ขี้เกียจจริงๆครูตุ๊ก) ตอนแรกที่รับปากว่าจะไปเพราะคิดว่าคงจะร้อยสร้อยจากลูกปัดเป็นลายต่างๆ ก็คิดว่าไม่น่าจะยากอะไร แต่พอไปถึงที่อบรมจริงๆ กลับไม่เป็นดังที่คิดไว้ เพราะอ่านจากเอกสารที่แจก คือการสร้างสรรค์สร้อยคอจากลูกปัดดินเผา
วัสดุอุปกรณ์
1. ดินเหนียว/ดินเหนียวผสมดินทราย
2. แผ่นไม้รองปั้น
3. ใบมีดหรือคัตเตอร์ สำหรับตัดดิน
4. เข็มหรือไม้จิ้มฟัน สำหรับเจาะรูลูกปัด
5. ภาชนะใส่น้ำและผ้าชุบน้ำ(ไม่เห็นได้ใช้เลย)
6. เส้นเอ็นเหนียวใส เบอร์ 30 หรือ 40
จากนั้นก็เป็นขั้นตอนการทำ สรุปว่าต้องลงมือทำเองทั้งหมด โดยเริ่มจากการออกแบบสร้อยที่เราต้องการ และลูกปัดแบบต่างๆตามต้องการ (ขั้นนี้หมู..ของถนัด)จากนั้นก็ปั้นดินขึ้นรูปลูกปัดต่างๆตามที่ออกแบบ(เริ่มจะสนุกซะแล้วสิ...นานๆจะได้เป็นนักเรียนซะที) ตอนแรกก็คิดว่าจะง่ายพอลองปั้นจริงๆชักจะเริ่มไม่สนุก (ก็ปั้นน่ะง่าย...แต่ปั้นให้สวยเนี่ยสิ..ยาก) ปั้นไปก็คิดถึงเด็กไป (สงสัยตอนที่เราให้เขาทำงานแล้วเขาทำไม่ได้ คงอึดอัด และ ขาดความมั่นใจแบบนี้นี่เอง แต่ดีที่วิทยากรคอยให้กำลังใจ และให้คำแนะนำ)
เมื่อปั้นลูกปัดเสร็จตามที่ต้องการ ก็นำไปตากให้แห้ง และเข้าสู่ขั้นตอนการเผา ตอนแรกก็คิดว่าไม่ยาก (อีกและ) เพราะเห็นวิทยากรเตรียมแค่ เตาถ่านกระถางดินเผา และฝาปิดวิทยากรแนะนำว่า ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง เผาไปเรื่อยๆดินจะกลายเป็นสีดำ และค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีอ่อนลง ถือว่าดินสุก ถ้าดินไม่สุกเวลาโดนน้ำดินจะละลาย เมื่อดินเย็นตัวลงจะกลายเป็นสีแดงอมส้ม เมื่อได้รับทราบดังนั้นก็ลงมือเผาแต่กว่าดินจะดำ คนเผาดำนำหน้าดินไปแล้ว เพราะต้องคอยดูไฟให้ความร้อนคงที่ คอยใส่ถ่านไม่ให้ไฟดับ
เมื่อดินสุกและเย็น ก็เข้าสู่ขั้นตอนการร้อยสร้อยตามที่ออกแบบไว้ และเมื่อร้อยเสร็จเรียบร้อย(เกือบแย่) คณะวิทยากรก็ชมว่าสวย ไอเดียแปลก (ดีนะที่ไม่ชมว่าคนทำแปลกด้วย) และขอยืมไว้เป็นตัวอย่างก่อนวันหลังจะเอามาคืน (อ้าว..แล้วจะได้คืนไหมเนี่ย)
หลังจากที่ทำตัวเป็นเด็กนักเรียนไปหนึ่งวันทำให้คิดได้ว่า เวลาที่เราจะให้นักเรียนทำงานอะไรสักอย่างหนึ่ง ถ้าเขาทำไม่ได้ เราก็อย่าไปดุเขา เพราะจะทำให้เขาเกิดความเครียด และขาดความมั่นใจในการทำงานนั้นๆ ควรจะให้กำลังใจ ให้คำแนะนำ เพื่อให้เขารู้สึกผ่อนคลาย มีความกล้าและมีกำลังใจที่จะทำงานนั้นๆได้สำเร็จ
และวันนี้ ครูตุ๊กก็ได้ทำสร้อยดินเผาสำเร็จด้วยตนเองทุกขั้นตอน เป็นงานฝีมือชิ้นที่ 2 ในชีวิต ถึงแม้มันจะไม่สวยเท่าไร แต่มันก็เป็นความภูมิใจ และมีคุณค่าทางใจ และที่สำคัญ เป็นสร้อยที่มีเพียงเส้นเดียวในโลก...
อยากเห็นโฉมหน้า สร้อย ของน้องตุ๊กจริงๆ ว่าจะสวยแค่ไหน (ใครนะช่างจบลิงมาทำงานฝีมือ)
สวัสดีค่ะคุณครูตุ๊ก
มาชื่นชมกับความช่างคิดของคุณครูคนเก่งยิ่งนัก..และมากอดด้วยความภูมิใจในคุณครูคนนี้ยิ่งนักกับคำกล่าวที่ว่า.. " ปั้นไปก็คิดถึงเด็กไป (สงสัยตอนที่เราให้เขาทำงานแล้วเขาทำไม่ได้ คงอึดอัด และ ขาดความมั่นใจแบบนี้นี่เอง แต่ดีที่วิทยากรคอยให้กำลังใจ และให้คำแนะนำ) และคำสรุปที่งดงาม " เวลาที่เราจะให้นักเรียนทำงานอะไรสักอย่างหนึ่ง ถ้าเขาทำไม่ได้ เราก็อย่าไปดุเขา เพราะจะทำให้เขาเกิดความเครียด และขาดความมั่นใจในการทำงานนั้นๆ ควรจะให้กำลังใจ ให้คำแนะนำ เพื่อให้เขารู้สึกผ่อนคลาย มีความกล้าและมีกำลังใจที่จะทำงานนั้นๆได้สำเร็จ "
ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็นของคุณเบิร์ด เพราะอ่านแล้วรู้สึกมีกำลังใจ (สมกับเป็นนักจิตวิทยาจริงๆ)
สวัสดีค่ะหัวหน้าฯ… ตอนที่กำลังอบรมอยู่ก็โทรไปถามพี่ที่เขาสอนการงานฯมัธยม พอดีพี่เขากำลังเข้ารับการอบรมเลื่อนวิทยะฐานะชำนาญการพิเศษอยู่พี่เขาก็เลยไม่สนใจ(สงสัยกำลังเครียด)เดี๋ยวเปิดเทอมหนูจะลองเล่าให้ฟังใหม่ แต่ค่อนข้างมีปัญหาขั้นตอนของการเผา ไม่รู้ว่าวันที่สองของการอบรมแก้ไขได้หรือยังเพราะหนูเข้าแค่วันเดียวแล้วทำเสร็จเลย อีกวันต้องเข้าไปทำงานที่โรงเรียนแต่ถ้าจะลองสอนเด็กจริงๆคงต้องใช้เวลามาก….หนูสอนเด็กเล็กเหมาะแล้วค่ะ ถ้าให้สอนมัธยมมีหวังทะเลาะกันทั้งวันที่สำคัญความรู้เหลือแค่ ป.2 มากกว่านั้นหนูคืนอาจารย์หมดแล้ว(แฮะ..แฮะ) ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยือนค่ะ
สวัสดีค่ะคุณอุบล สร้อยที่ทำสำเร็จแล้วครูตุ๊กคิดว่ามันสวยแปลกๆค่ะ เพราะปั้นไม่สวย แต่รูปแบบการร้อยวิทยากรบอกว่าสวยและแปลกดี คราวหน้าถ้ามีโอกาสได้ทำอีกคงต้องพัฒนาฝีมือการปั้นให้ดีกว่านี้ ขอบคุณที่แวะมาทักทาย ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.ขจิต
สวัสดีค่ะคุณครูตุ๊ก
โอ้ สร้อยที่มีเส้นเดียวในโลกแสดงว่าผลงานครูต้องภูมิใจมากๆ
ตอนนี้หนูต้องขยันมากกว่าเดิมอีก
ต้องอ่านหนังสือมากๆ ตื่นแต่เช้ามืดมาอ่านหนังสือ
ไม่ได้ไปโรงเรียนหรอก (โรงเรียนยังไม่เปิด)
ตื่นมาเพราะขี้เกียจนอน โอ้ งง
ไปละค่ะ บ๊ายบาย และจะเข้ามาอ่านเรื่อง ฮาๆ ขำๆ ของครูอีกนะค่ะ
ลืมค่ะ อิอิ คิดถึงครูตุ๊กจัง แง่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เดี๋ยวว่างๆหนูจะไปหานะค่ะ
ตอนนี้หนูก็เรีบนที่โรงเรียนใหม่ กรรณสูค ก็เรียน 8 คาบ ก็เหนื่อยดีค่ะ อยู่ห้องsmart class แต่ชื่อห้องไม่สวยเลย 1/11 ที่ห้องก็มีแต่หัวกะทิทั้งนั้น หนูก็ต้องขยันมากกว่าเดิมอีก
คิดถึงโรงเรียนมากๆคิดถึงครูทุกคนเลยครูตุ๊กด้วย อยากไปหาครูจังแต่ไม่ว่างเลยค่ะ กลับถึงบ้านก็ 5 โมงครึ่งแล้ว คิดถึงคุณครูทุกคนจังเลยยยยยยยยยยยยยยยย
เด็กกรรณสูตเลือดท่าไชย อิอิ
เคยไปเที่ยวที่โรงเรียนมาครับ โรงเรียนสวยมากๆ
ว่างๆจะๆปต่อ อิอิ ไปตั้งแต่ปี 49 และครับ
ปี 50 ต้องไปอีก
สวัสดีจ่ะยายกัปตัน
- สมชื่อครูตุ๊กแกเลย ลวดลายแพรวพราว ( ความสามารถ ) ดีใจจังครูมีทายาทแล้ว (อุ๊บอิ๊บ) เลย
- ว่าง ๆ ขอเชิญสอนในค่ายสัมมนาเยาวชนด้วยนะคะ