....แต่ผมก็รู้สึกได้ว่า คำตอบนี้ทั้งหมอและคนไข้รู้สึกสบายใจกว่าคำตอบแรกที่ให้ไปครับ

 เรื่องเล่า..2

   วันนี้มาทำงานวันแรกตามปกติครับ  ชีวิตการทำงานทุกวันมักไม่ค่อยเหมือนกันนัก  แตกต่างไปเรื่อยๆ  นับตั้งแต่เข้ามาใน GTK  ทำให้รู้สึกว่าทำงานแล้วมีความหมาย  มีคุณค่า  และเก็บเกี่ยวประเด็นและความสุขจากการทำงาน 

    วันนี้มีคนไข้คนหนึ่ง  เป็นผู้หญิง อายุ 42 ปี เป็นพี่น้องชาวม้งในเขตปายเราเองครับ  มาด้วยอาการปวดท้องน้อยและมีตกขาว  ก็ซักประวัติเสร็จก็ตรวจร่างกาย  แล้วส่งตรวจ PV  ขณะที่จำกำลังจะเริ่มตรวจภายในนั้น 

           คนไข้ก็ถามว่าหมอฉันอยากปรึกษาว่าฉันจะสามารถมีลูกได้มั๊ย    ผมถามต่อว่ามีลูกแล้วกี่คน คนไข้ตอบว่า 8 คน และคนไข้เล่าต่อว่าที่อยากมีเพราะว่าสามีเก่าเสียชีวิตไปแล้ว เพิ่งจะแต่งงานใหม่ 1 ปี

          ผมก็รีบตอบทันควันเลยครับว่า  อืม  ไม่ควรมีแล้วละ  อายุก็มาก 42 แล้ว ลูกก็ตั้ง 8 คน  เพราะถ้ามีอาจได้ลูกที่เป็นเด็กผิดปกติได้ 

    คนไข้ก็ตอบกลับว่าถ้าหมอบอกว่ามีไม่ได้  เขาก็จะไม่มีและจะกลับไปบอกสามีคนใหม่...

   และคนไข้ก็พูดต่ออีกครับว่า ที่เขาอยากมีเพราะว่าสามีคนใหม่  ต้องการมีลูก  ถ้าไม่สามารถมีลูกกับเขาได้  สามีก็จะไม่อยู่กับเขาอีกต่อไป(จะทิ้งไป) สามีจะกลับไปอยู่บ้านต่างอำเภอเหมือนเดิม   และคนไข้ก็บอกต่ออีกครับว่า  เขาอยู่คนเดียวเขารู้สึกเหนื่อย  ทำงานหนักคนเดียว  ไม่มีคนช่วย (ลืมถามว่า..แล้วลูกๆละ)

    เมื่อได้ฟังข้อมูลเพิ่มเติมเช่นนนี้แล้ว  ผมถึงกับรู้สึกอึ้งไปชั่วขณะครับ  อึ้งเพราะว่าถ้าไม่มีลูกแล้ว  เขาต้องเลิกกับสามีที่เพิ่งเเต่งงานกันใหม่ๆ  และเรื่องที่เขาบอกว่าเหนื่อย

   จึงได้ตอบไปใหม่ว่า...อืม  งั้นก็..ลองพยามดูอีกครั้งก็ได้เพราะว่า  ถ้าจะมีก็มีได้  เพราะหมอตรวจร่างกายก็ดูแข็งแรงดี   

  แต่ว่าต้องรีบมาฝากครรภ์ที่โรงพยาบาล  และหมอจะส่งไปตรวจโครโมโซม  ตอนท้องได้ 14-18 สัปดาห์ ที่รพศูนย์...

    หลังจากที่ตอบเช่นนนี้ไปรู้สึกว่าหน้าตาคนไข้จะดูมีความสุขและความหวังมากขึ้น  แต่ผมก็ไม่แน่ใจครับว่า  นี่จะเป็นคำตอบที่ดีที่สุด  หรือเปล่า ........

    ....แต่ผมก็รู้สึกได้ว่า  คำตอบนี้ทั้งหมอและคนไข้รู้สึกสบายใจกว่าคำตอบแรกที่ให้ไปครับ

               สุพัฒน์   ปาย.......