ลมเย็นโชยมาเพราะฝนตกไกลๆ หรืออาจะมาตกที่ใกล้ๆก็ได้ ครูอ้อยเปลี่ยนแผน เปลี่ยนใจ ไม่ไปมหาวิทยาลัยแล้ว เพราะไม่ชอบขับรถผ่าฝน อันตราย
  พอตื่นนอนขึ้นมา  พวกเราจะมาพบกันที่ห้องโถงข้างล่าง  คนที่ครูอ้อยพบคนแรกในวันแรก  คือ  คุณขจิต  และท่านครูบาฯ  ส่วนในวันต่อไป  ก็สลับกัน  มีครูเสือบ้าง  แต่กิจกรรมที่เหมือนๆกันคือ  ออนไลน์ GotoKnow 
ก่อนที่พวกเราจะไปไหนตามโปรแกรม   เราต้องมาเปิดดูบันทึกของตนเองที่เขียนไว้  และตอนที่จะแสดงความคิดเห็น  ด้วยความเคยชินจึงลงความคิดเห็นไปเลย   แบบไม่ได้ดูว่า  เป็นบันทึกของตัวเองหรือไม่  คิดว่าอยู่ที่บ้าน  
ดังนั้น  คุณขจิต  จึงพูดคะขาในบันทึก   เรื่องนี้  ครูอ้อยเองล่ะค่ะ  นำไฟล์ขึ้นไป  ไม่ได้ดู.....ตาม้าตาเรือ รีบลง  จึงกลายเป็นคุณขจิต  เป็นเรื่องที่คุณขจิต  เธอขำ  และชอบใจมากเลยค่ะ 
   
ที่ตลกกว่านั้น  ตอนที่คุณขจิต skype กับคุณเม้งที่ประเทศเยอรมัน   เป็นเวลาที่เรากำลังรับประทานอาหารเย็น   ที่มีกุ้งเผา  ข้าวยำปักษ์ใต้  ข้าวเหนียวมะม่วง   คุณขจิตนำไปที่หน้าจอ  คุณเม้งเลย copy  และลงในบันทึกของเธอ   เป็นที่สนุกสนานมาก   คุณเม้งอยู่ถึงเยอรมัน   แต่มีภาพที่มหาชีวาลัยอีสานได้   
ในภาพข้างบนนี้  เป็นกิจกรรมยามว่างภารกิจของเด็กๆ   วาดภาพระบายสี  น่ารักมากค่ะ  แล้วเด็กรุ่นใหญ่ขึ้นมาก็  อ่านหนังสือการ์ตูนกันค่ะ
 
 
ส่วนรุ่นใหญ่มาก  ถึงใหญ่ที่สุด   ก็ใช้เวลาว่างในการเก็บภาพ  คุณขจิตเก็บภาพให้พี่อ้อยแล้ว   น่ารักมากเลยค่ะ  ขอบคุณด้วยค่ะ   และบันทึกนี้มีภาพเด็ดด้วยค่ะ...เงียบๆค่ะ....เบาๆค่ะ...เดี๋ยวครูบาฯ...จะตื่น

 

หลังจากกินกลางวันเสร็จแล้ว  
ก็มีการพักผ่อน  ฝ่ายกิจการก็เตรียมข้าวของเรียบร้อยแล้ว  
บันทึกต่อไปจะเป็นเรื่อง....ไม่บอก...อุบอิบไว้...อยากรู้...ตามไปดู