บังเอิญหยิบหน้งสือเล่มหนึ่งมาอ่าน แล้วน่าจะเป็นคำตอบให้กับเหตุการณ์ที่มาผ่านได้

สักระยะหนึ่งที่ผ่านมา เคยมีข่าวเกี่ยวกับแอ็ด คาราบาวที่กระทำการกระทบกับศาสนาอิสลาม ซึ่งต่อมามีการชี้แจงทำความเข้าใจกัน และปรากฏว่า แอ็ด คาราบาว ก็พูดผ่านสื่อมวลชนว่า เขาปฏิญาณว่า "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์" มุสลิมหลายคนตั้งคำถามว่า แอ็ดเข้ารับอิสลามแล้วหรือ เพราะคำกล่าวนั้นเป็นคำกล่าวปฏิญาณตนเข้ารับศาสนาอิสลาม คำถามนี้ถามผมด้วย ผมตอบอย่างรวดเร็วเลยครับว่า "ไม่รู้ครับ" เพราะตอนนั้นผมไม่รู้จริงๆ และขอไม่มีความเห็นในเรื่องนี้ดีกว่า เพราะเป็นเรื่องใหญ่ครับหากเขาเข้ารับอิสลาม แล้วเราบอกว่าไม่ใช่มุสลิม หรือยืนยันว่าเขาไม่ได้เป็นมุสลิม

มีข้อปฏิบัติหนึ่งที่ผมทราบคือ หากมีใครคนใดต้องการเข้าอิสลามและมาขอคำแนะนำจากเราในฐานะที่เป็นมุสลิมอยู่ก่อนแล้ว ฮารอม(เป็นบาปใหญ่) หากเราไม่ให้คำแนะนำในขณะนั้นเลย หรือบ่ายเบี่ยง

แต่การที่มีคนหนึ่งกล่าวคล้ายกับว่าปฏิญาณเข้ารับอิสลาม แล้วมาถามผมว่าคนนี้เป็นมุสลิมแล้วยัง อันนี้ในส่วนตัวต้องขอตอบว่า "อัลลอฮ์เท่านั้นที่รู้"

และบังเอิญวันนี้ผมได้หยิบหนังสือเล่มหนึ่งชื่อว่า "ความหมายของ "ลาอิลาฮะ อิลลัลลอฮ์" และผลสะท้อนต่อวิถีชีวิตมุสลิมและสังคม" เขียนโดย เชค ศอและห์ บินเฟาซาน แปลโดย อ.นัศรุลลอฮ์ ต็อยยิบ และบังเอิญอีกว่าไปเปิดเอาหน้าที่เขียนว่า เมื่อใดการกล่าว ลาอิลาอะ อิลลัลลอ์จึงถือว่ามีผลหรือไม่มีผล?

หนังสือเล่มนี้บอกว่า มีวัจนะของท่านศาสนฑูต ได้กล่าวไว้ว่า "ด้วยคำกล่าวปฏิญาณนี้จะทำให้เขารอดพ้นจากการลงโทษในวันสิ้นโลกได้" ซึ่งนักวิชาการหลายท่านก็ได้ทำการอธิบายเพิ่มเติมไว้อย่างน่าสนใจ ผมขอหยิบยกของท่านอิบนุตัยมียะห์ มานำเสนอนะครับ ท่านกล่าวว่า แท้จริงหะดีษดังกล่าว นั้น หมายถึง ผู้ที่กล่าวและเสียชีวิตลงบนมัน (ผมเข้าใจเองว่าอย่างนี้ คือกล่าวคำนี้เป็นคำสุดท้าย ) ทั้งนี้ต้องเป็นไปอย่างมีขอบเขตเฉพาะ และต้องกล่าวด้วยความอิคลาศจากจิตใจส่วนลึก (อิคลาศ แปลง่ายๆ ว่า บริสุทธิ์ใจครับ) ด้วยหัวใจที่เชื่อมั่นโดยปราศจากความคลางแคลงใดๆ และต้องเป็นไปด้วยความสัจจริงและแน่วแน่อย่างแท้จริง เพราะธาตุแท้ของเตาฮิตแล้วก็คือ การโน้นให้จิตวิญญาณของเราไปสู่อัลลอฮ์ทั้งหมด ดังนั้นผู้ใดกล่าวคำปฏิญาณว่า "ลาอิลาอะ อิลลัลลอฮ์" อย่างบริสุทธิ์ออกจากหัวใจอย่างแท้จริง เขาย่อมได้เข้าสวรรค์ ทั้งนี้เพราะความอิคลาศนั้นคือ การโน้นหัวใจไปสู่อัลลอฮ์ ให้รู้สึกสภาพผิดหรือกลับตนต่อพระองค์ ด้วยการสภาพผิดอย่างแท้จริง (ผมว่าน่าจะใช้คำว่า สารภาพผิดมากกว่าครับ" และหากเข้าตายลงไปในสภาพดังกล่าว เขาก็ย่อมได้รับเช่นนั้น

ดังนั้นในความคิดผม การปฏิญาณจะต้องเริ่มที่ข้างในของหัวใจ ซึ่งนั้นก็หมายถึงหากหัวใจยอมรับ การกระทำก็ต้องแสดงออกมาด้วย ปากอย่างเดียวน่าจะวัดอะไรได้ไม่มากหรอกครับ