เมื่อศิลปะมาอยู่กับศิลปิน ภาพวาดสวยงามแขวนเต็มบ้าน หนังสือเรียงแน่นอยู่ในชั้นข้างผนัง รอบบ้านร่มรื่นด้วยแมกไม้ หน้าบ้านมีสิ่งที่เด็กๆตาโต “บ้านบนต้นไม้” เด็กแปลงร่างเป็นทาร์ซานชวนกันปีนป่ายอย่างสนุก

 

ดอกไม้ป่าที่ชื่อดอกแก้ว 

ท่านบางทรายกรุณาตั้งชื่อหัวเรื่องให้ ชอบมาก ขอบอก ..ในการจัดงานครั้งนี้ ผมไม่ได้ทำคนเดียวหรอกจะบอกให้ มีเจ้าภาพร่วมที่แข็งขันมาก ขอเอ่ยนามท่านแรก คุณดอกแก้ว ของเรายังไงละ ผมชอบวิธีคิด วิธีการ วิธีดำเนินงานของเธอมาก ได้ยินเสียงโทรศัพท์เข้ามาถามทางว่าไปทางไหนยังไง สักพักเธอก็ยิ้มแต้เข้ามา บังเอิญว่าทีมสารคามยังอยู่ คุณหนิงออกไปรับกอดกันตัวกลมอยู่หน้าประตู  

   

ดอกแก้วมานอนกับเราหนึ่งคืน ระหว่างนั้นคณะเฮฮาฯก็ทยอยเข้ามา เธอทำหน้าที่ต้อนรับครูอ้อย และท่านอื่นๆ นอกจากจะโผเข้าไปอยู่ในวงแขนของกันและกันแล้ว เมื่อทุกคนหายเหนื่อย เธอก็เอาของฝากมามอบให้คนโน้นคนนี้ คณะเราก็เลยยิ้มเบิกบานกันรอบใหญ่ วันรุ่งขึ้นเรามีโปรแกรมดูงาน2แห่ง ไปที่เด็กรักป่าจังหวัดสุรินทร์ กับ ค่ายนักศึกษาบ้านเม็กดำจังหวัดมหาสารคาม คณะทัวร์ตกลงว่าจะไปทั้ง2แห่ง ช่วงเช้าไปเยี่ยมคุณดอกแก้ว บ่ายๆถึงแว๊บไปเม็กดำ คุณดอกแก้วมากระซิบถามว่าผมจะไปด้วยไหม ไปสิครับ ไปเที่ยวกับหลานๆทั้งหมดนี่แหละ เนื่องจากคณะเราใหญ่มีลูกทัวร์เป็นเด็กๆ จึงออกเดินทางค่อนข้างสายไปแบบสบายๆ ไปถึงที่ตั้งสำนักงานเด็กรักป่าเอาตอนเที่ยงวัน 

   

มีโทรศัพท์เข้ามาเป็นระยะ “ปิ้งปลาสุกแล้ว”“อาจารย์แป๋วมาแล้ว”“มาแต่ของเขา ของเราไม่มา” โธ่! ทำยังดีละนี่ ถ้าจะรีบไปกระหืดกระหอบก็เสียดายผลงานที่คุณดอกแก้วสร้างไว้มากมาย เราตั้งใจจะมาให้กำลังใจคนทำดี จึงตัดสินใจด้วยความอาดูรว่าเราจะอยู่ที่ป่ารักเด็ก ขออนุญาตไม่ไปเม็กดำ รู้ทั้งรู้ว่าพ่อใหญ่ดา พ่อใหญ่เรืองคงผิดหวัง แต่ก็เอาเถอะวันหน้ายังมี.. 

ที่จริงผมมีเหตุผลที่ขอเว้นวรรคเม็กดำ เนื่องลูกทัวร์เราประกอบด้วยเด็กๆ อากาศร้อน เมื่อคืนนอนดึก ถ้าจะพาลุยเกรงว่าจะเจ็บป่วย ถ้าลูกทัวร์ไม่สบายเสียคนหนึ่งพวกเราจะหมดสนุกทันที ผมจึงขอทะนุถนอมสุขภาพหลานรักยังกะไข่ในหิน มีน้าอึ่งอ๊อบ น้าขจิต น้าย่ามแดง คุณแม่ เป็นตัวช่วย อย่างนี้น่าจะพอไหว กิจกรรมน่าจะเหมาะกับเด็ก เราจึงขอปักหลักที่นี่จนครบหลักสูตรเดินป่าระยะสั้น 

เราตื่นใจตั้งแต่เห็นเณรน้อยหลายสิบรูปเหลืองอร่ามเดินอยู่ตรงทางเข้า คณะของเราไปทำบุญกราบพระ เจ้าภาพจัดอาหารเลี้ยงอิ่มอร่อยทั่วหน้า จุดตั้งต้นเราไปเยี่ยมบ้านแสนรักของคุณดอกแก้ว เป็นอะไรที่ลงตัวมาก เมื่อศิลปะมาอยู่กับศิลปิน ภาพวาดสวยงามแขวนเต็มบ้าน หนังสือเรียงแน่นอยู่ในชั้นข้างผนัง รอบบ้านร่มรื่นด้วยแมกไม้ หน้าบ้านมีสิ่งที่เด็กๆตาโต “บ้านบนต้นไม้” เด็กแปลงร่างเป็นทาร์ซานชวนกันปีนป่ายอย่างสนุก 

ลงจากบ้านต้นไม้ก็ไปเที่ยวป่า เราเดินตามกันไปสักพัก ก็เจอเณรน้อยเจ้าปัญญานั่งหน้าอาจารย์ใหญ่ ทั่วบริเวณแปลงสภาพเป็นที่พำนักของเด็กๆที่มาบวชเณรฤดูร้อน พอหายเหนื่อยมัคคุเทศก์ ก็พาเราเดินชมแมกไม้นานาพรรณ คุณดอกแก้วออกแบบไว้ดีมาก มีทางเดินเล็กๆคดเคี้ยวในป่า กะระยะกำลังขาเด็กๆพอจะเหนื่อยก็ถึงสถานีย่อยมีป้ายอธิบายความรู้ มีทั้งด้านภาษาไทยและด้านภาษาอังกฤษ วาดภาพประกอบมีสีสันกระตุ้นความสนใจ 

พวกคุณน้าคุณอาก็เดินคุยกันเพลิน ทำตัวเป็นพระลอตามไก่ เดินชมโน่นชมนี่ เจอมุมดีๆก็ดวลกล้องกันอุตลุด เนื่องจากสถานีย่อมมีนับสิบแห่ง ช่วงท้ายๆหลานผมเดินช้าลงๆ ก็ได้อาศัยขี่คอ ขี่หลัง คุณน้าคุณอาเพลินไปอีกแบบ เป็นการทัวร์ป่ารอบเล็กๆที่สมบูรณ์ แบบมาก ทั้งเด็กและผู้ใหญ่รับพลังจากป่าไปเต็มๆ ผมยังเกตเห็นทุกคนเหนื่อยแต่ก็สดชื่น ได้เวลาพอเหมาะเราร่ำลาคุณดอกแก้วญาติที่ใจดีเดินทางกลับ ผมขนคุณหลานๆบึ่งกลับมาก่อน เจอแอร์เย็นๆหลับกันอุตุ กว่าจะไปถึงที่สวนคงจะได้แรงงีบเก็บไว้เป็นพลังสำรองสนุกค่ำคืนนี้ 

ขอบคุณมากดอกแก้ว ที่ร่วมเป็นเจ้าภาพต้อนรับญาติเฮฮาศาสตร์ทั่วประเทศในครั้งนี้ ผมได้ความรู้ความคิดดีๆจากที่นี่เยอะมาก  เอาไว้คราวหน้าจะมาให้เลี้ยงข้าวเข้าป่าอีก เสียดายไม่เจอพระเอกของเธอ เห็นแต่หนุ่มรูปหล่ออยู่ในภาพวาด ถ้าเขากลับมาก็ช่วยคล้องแขนแล้วกระซิบใกล้ๆว่า วันนี้ชาวบล็อกเฮฮาศาสตร์มาเยี่ยม พวกเราถามถึงกันทุกคน..อ้อ!..ถ้าไม่มีใครอยู่ตรงนั้นช่วยจุ๊บแก้มแทนเราด้วย อย่าลืมนะดอกแก้ว