บันทึก....พยาบาลชุมชนในดวงใจ " หอบรักมาเยี่ยมบ้าน "

       จากบันทึก.. จากพยาบาลชุดขาวเดินเข้าสู่ชุมชน...... ขณะนี้เราทำงานโดยการผสมผสานงานเยี่ยมบ้าน  (HHC ภาคชุมชน) งานผู้พิการ งานผู้สูงอายุเข้าด้วยกัน...  ผู้สูงวัย 3 คนพี่น้องที่แยกจากกันโดยแต่ละคนอาศัยอยู่กับลูกหลานโอกาสที่ได้พบกันเป็นไปได้ยาก เมื่อผู้สูงอายุ เข้าใจหัวอกผู้สูงวัยด้วยกัน   จึงเกิด....วันนี้ขึ้นมา  คือ  ผู้สูงอายุเยี่ยมผู้สูงอายุ   เพื่อนเยี่ยมเพื่อน 
ลูกหลานเยี่ยมญาติ(ผู้สูงอายุ)   ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน   หอบรักมาเยี่ยมบ้าน

ขอเล่าต่อเพิ่มเติมด้วยภาพนะคะ      

 

 มารับพี่ใหญ่ 102 ปี ที่ หมู่ที่ 1ฝาละละมี ไปหาน้อง ๆอีกหมู่บ้าน 

 

 ถึงบ้านน้องกลาง..   นั่งรอ..น้องเล็ก

 

 

                                                ทันทีที่พบหน้า

 

 "ผู้สูงวัยสามพี่น้องกับลูกหลาน"  

 

 

 

ถึงเวลากลับบ้าน

    ลาน้องกลาง                              นั่งลาน้องเล็กอำลาทั้งน้ำตา และเสียงเรียกหา

 

 

 
     ลุงสวน (ชมรมผู้สูงอายุรพ.)ลุงสรวง(ประธานกรรมการผู้สูงอายุอำเภอและประธานชมรมผู้สูงอายุต.ฝาละมีลุงถวิล  ลุงนพ (สมาชิกผู้สูงอายุ ต.ฝาละมี) และพี่ดี  พี่รื่นและอสม.อีก2-3 คน
 

  ผลที่ได้รับวันนี้คือ 

  1.  ความซาบซึ้ง    ในความรัก   ความห่วงใยระหว่างพี่น้อง จนลูกหลานหลายคนพลอยน้ำตาซึม  (รวมทั้งดิฉันด้วย) ทุกคนถามว่าเมื่อไหร่จัดแบบนี้อีก พวกเขาหมายถึงอสม.ที่ตามมาสมทบ  และขอเดินทางเยี่ยม  ร่วมกับพวกเราด้วย  แผนเยี่ยมต่อไปคือ ดอนประดู่  แต่ยังไม่กำหนดวัน
  2.  กิจกรรมการเยี่ยมเพื่อนเริ่มเป็นภาพแล้ว  ทุกคนหมายถึงผู้สูงอายุและอสม.วันนั้นและชาวบ้าน  พูดเป็นเสียงเดียวว่าดีมากๆๆ   ขอให้มีการทำต่อเนื่อง  ดิฉันเริ่มมีกำลังใจทำงานขึ้นมาอีกรอบ  หลังจากรู้สึกท้อแท้ไปพักหนึ่ง   เมื่อมีกำลังใจจึงเขียนบันทึกนี้ขึ้นมา เพื่อหอบรักมาแบ่งบันให้แก่ทุกๆคนที่อ่านบันทึกนี้ด้วย  เช่นกันค่ะ
  3. ทีมงานเริ่มคิดต่อว่า...ต่อไปมีการเดินเยี่ยมแบบนี้  เป็นการออกกำลังได้ด้วย    เล่าเรื่องสมัยตนเป็นหนุ่ม  เหตุการณ์ที่ประทับใจ  เหตุการณ์ที่เคยเป็นประวัติศาสตร์  วันนั้นดิฉันไม่ได้เตรียมตัวเพื่อบันทึก  ทำให้ข้อมูลบางส่วนไม่ได้เล่าสู่กันฟัง  แต่ดิฉันจะตามไปฟังเรื่องเล่าใหม่  รอบหน้า รับรองไม่พลาด  (ต้องเตรียมพร้อมกว่านี้แน่นอน ค่ะ)
  4. คำอวยพร  คำให้พร  วันนี้ดิฉันได้รับมาเต็มจนล้น  ดิฉันจึงต้องหอบรักเพื่อไปแบ่งบันให้ผู้สูงวัยที่อื่นต่อค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                  วิถีชีวิตและได้สัมผัสบรรยากาศแบบไทยๆ    ชุมชนอบอุ่น    

มีการแบ่งบันความรักความห่วงใย    ความเอื้ออาทร   มันเป็นความรู้สึกที่อบอุ่นจริงๆ  

ที่ทุกวันนี้หาสังคมแบบนี้ได้ยากยิ่งนัก  ก่อนจากกันวันนี้  เรานัดพบกันอีกครั้งใน

เดือน 5 แต่อาจมาก่อนได้  ต้องกลับมาดูแผนก่อนค่ะ