วันนี้เป็นอีกวันที่ได้ลงพื้นที่โรงพยาบาลเด็ก ก้าวแรกที่เดินเข้าไป รู้สึกได้ถึงความเงียบ อ๋อ วันนี้เป็นวันหยุดนั่นเอง ร้านรวงตามทางเดินไม่มีเหมื่อนทุกครั้งที่เคยลงพื้นที่ แผนก OPD ซึ่งเคยคับคั่งด้วยผู้คน วันนี้เงียบเหงาอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นเราก็เดินทางต่อไปที่ ตึก ม.6ก พอไปถึงก็เข้าไปทักทาง พี่ๆเจ้าหน้าที่ ทุกคน พี่ๆยิ้มให้เราวันนี้มีเด็กเยอะเป็นพิเศษ เพราะเป็นวันหยุดและน้องๆที่เป็นญาติของเด็กป่วยมาเยี่ยม จากนั้นเราได้ไปชักชวนเด็กมาเล่นกับเรา เรามีกิจกรรมไปนำเสนอให้เด็กๆ หลายอย่าง มีทั้งกิจกรรมต่อจิ๊กซอร์อย่างง่าย ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่เราจัดทำขึ้นเอง ภาพระบายสี และภาพเสริมทักษะภาษาอังกฤษ เด็กส่วนใหญ่ให้ความสนใจมาก เด็กบางคนที่ไม่สามารถลงจากเตียงได้ พวกเราก็ไปทำกิจกรรมที่เตียง
วันนี้น้องน้อย แสนน่ารักอารมณ์ดีเป็นพิเศษ คุยจ้อกับพี่ๆ ไม่หยุดเลย ซักถามนั่นนี่ ตลอดเวลา ร่วมทำกิจกรรมระบายสีด้วย นามน้องฟ้าค่ะ อายุอานามก็ สามขวบครึ่งค่ะ คุณแม่ของน้องก็ใจดี มากยิ้มและคุยกับเราอย่างเป็นมิตร
น้องเกมส์มาจาปราจีนบุรีแหน่ะ อยากร่วมกิจกรรมกับพวกเรามากติดตรงที่น้องเพิ่งผ่าตัดออกมาใหม่ น้องได้มานั้งดูเราทำกิจกรรมอย่างเพลิดเพลิน สุดท้ายน้องก็พยายามทำกิจกรรมกับเราด้วยมือข้างซ้ายที่เหลืออยู่ น่าทึ่งจริงๆกับความพยายามของน้อง
น้องสนุ๊ก น้องเพิ่งผ่าตัดออกมาใหม่ ขาสองข้างของน้องไม่เท่ากัน สอบถามคุณแม่ของน้องได้คำตอบว่าเป็นปาน ซึ่งติดตัวมาแต่กำเนิด ครั้งนี้เป็นครั้งที่สามแล้วที่มาทำการผ่าตัด น่าเห็นใจจริง เด็กตัวแค่นี้เองแต่ต้องทนทุกข์ถึงขนาดนี้เชียวหรือ ซึ่งการผ่าตัดครั้งนีก็ใช่จะเป็นครั้งสุดท้าย ยังมีครั้งต่อๆไปอีก คุณแม่ของน้องบ่นอีกว่าจริงๆแล้วคุณหมอนัดตั้งแต่วันที่ สี่ นานแล้วแต่ไม่มีเงินค่ารถมา ก็เลยเพิ่งได้มาเมื่อวานนี้ น่าเห็นใจเหมือนกัน คิดอยู่เหมือนกันว่า บางโรคก็รอเงินไม่ได้เหมือนกัน น้องสนใจร่วมกิจกรรมกับเรา เราก็เลยนำจิ๊กซอร์ ไปให้น้องต่อเล่น สักพักก็นำกระดาษไปให้น้องวาดภาพระบายสี ซึ่งฝีมือของน้องดีมาก วาดได้น่ารักมาก ได้เห็นรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรของน้องด้วย ดีใจจัง
น้องแซม น้องคนนี้อยู่ในโรงพยาบาลนานแล้ว เป็นคนคุยสนุก คุณแม่ของน้องก็น่ารักมา น้องสนใจทำกิจกรรมทุกอย่างที่เรานำไป เป็นเด็กที่ช่างเจรจาเหลือเกิน มีตอนหนึ่งน้องระบายภาพสิงโต น้องใช้สีแดงระบาย จึงได้ถามน้องว่า ทำไมระบายสิงโตเป็นสีแดงหล่ะ น้องบอกว่า สิงโตมันกินยาบ้า เลยเป็นสีแดง ถามน้องต่ออีกว่า แล้วยาบ้ามันดีไหม น้องตอบอีกว่ามันไม่ดี กินแล้วตาย ถามน้องอีกว่า ผู้ใหญ่กินดีไหม น้องตอบอีกว่า ผู้ใหญ่ กินก็ตายเหมือนกัน ติดคุกด้วย อืม......เด็กตัวแต่นี้เอง แต่มีความคิดดีกว่าผู้ใหญ่บางคนเสียอีก ส่วนแม่ของน้องแซม เป็นคนใจดีมากๆ คอยให้กำลังใจ ในการทำกิจกรรมของน้องตลอดเวลา ช่วยเป็นแรงกระตุ้นระหว่างที่ทำกิจกรรมและเกิดการติดขัดในกระบวนการคิดของน้อง คอยชมและให้กำลังใจน้อง และ พูดชมเมื่อน้องทำกิจกรรมเสร็จสิ้น
วันนี้เช่นกันได้เจอคุณหมอใจดี ขอตั้งชื่อให้เลยนะค่ะ คุณหมอผู้อารี ชื่อเสียงเรียงนามของท่านคือ นายแพทย์ดุล โกวิทวณิชชา ท่านได้มาทำการตรวจเด็กป่วย สังเกตุอากัปกิริยาของท่าน ยิ้มแย้มแจ่มใส ทักทายเด็กๆและผู้ปกครองเด็กอย่างเป็นกันเอง ดูแลเด็กเสมือนลูกของท่านเอง แม่ของน้องแซมเล่าให้ฟังว่า ท่านใจดีมากๆซื้อขนมและของเล่นมาฝากเด็กๆทุกคนอย่างสม่ำเสมอ เด็กที่นี่รักท่านทุกคน ตอนแรกก็คิดในใจอยู่เหมือนกันว่า จริงหรือ แต่พอได้เห็นช่วงเวลาที่ท่านได้มาทำการตรวจคนไข้ จึงได้รู้ว่า เป็นความจริงอย่างยิ่ง ท่านพูดคุยกับเด็กๆเหมือนเป็นญาติจริงๆ เอาใจใส่รายละเอียดเล็กๆน้อยเกี่ยวกับตัวผู้ป่วยด้วย น่าทึ่งจริงๆ และเท่าที่ได้พูดคุย กับท่าน ก็ยิ่งแน่ใจขึ้นเป็นทวีคูณว่า ท่านเป็นคุณหมอผู้อารีจริงๆ และขอขอบคุณสำหรับเกล็ดความรู้ต่างๆที่ท่านได้ เล่าให้ฟัง เกี่ยวกับอุปกรณ์การแพทย์ ที่ใช้สำหรับยืดกระดูกให้เด็ก ประวัติความเป็นมา และวิวัฒนาการของอุปกรณ์ชิ้นนี้ วันนี้คุณหมอได้อนุญาติให้น้องกลับบ้านได้ สี่ คน ซึ่งน้องๆและผู้ปกครองก็ดีใจมาก ยิ้มแบบไม่ยอมหุบปากเลย เห็นภาพรอยยิ้นนั้นแล้ว รู้สึกประทับใจสุดๆ แบบว่า สุดจะบรรยายละกันค่ะ
เอาเป็นว่า จะหาสาระดีๆ และความประทับใจต่างๆจากการลงพื้นที่มาเล่าสู่กันฟังในครั้งหน้านะค่ะ
อ่านแล้ว ก็ขออนุญาตมีส่วนร่วมในการยิ้มด้วย ดีใจที่เด็กได้กลับบ้านแล้ว