เกิดมาเมื่อเริ่มรักใครสักคน
มันยากตั้งแต่..พยายามให้เค้ามาสนใจ หันมารักแล้ว
ใครที่โดนจีบก่อน..ความยาก..ตรงนี้อาจไม่เคยพบเจอ
ถือว่าบุญหนัก ได้รักคนที่เขาก็รักเราด้วย เลยไม่เหนื่อย
แต่สำหรับคนที่เขาไปรักคนที่ไม่รัก ไปรักคนที่มีเจ้าของแล้ว
จะแย่งมาก็ดูไม่งาม จะรอให้เขาเลิกกัน
ก็ไม่รู้จะรอกันจนฟันหมดปากซะก่อนหรือเปล่า
ทำไมมันยากนัก แค่รักใครสักคน
น่าจะเปลี่ยนเป็นคำว่า
ทำไมมันยากนัก แค่ให้สักคนมารัก?
พอเริ่มมีแฟน
ที่เคยชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้
กลับกลายเป็นว่า ชี้ควายเป็นลิง
เพราะเราใกล้ชิดกันมาขึ้น เราอยู่ร่วมกันมากขึ้น
เรามาแชร์ชีวิตร่วมกัน จะมาเอียงอาย เกร็ง ฟอร์ม
ก็ผิดวิสัยการใช้ชีวิตประจำวัน
คุ้นเคยกันมากขึ้น ทำตัวได้สบายมากขึ้น
ทำให้เรื่องที่เคยง่าย กลับยาก
ทำไมมันยากนัก กับการดูแลความรักของกันและกัน
ความรักไม่ใช่เรื่องเล่นขายของ
พอเย็นแล้วก็เลิกเล่นได้ แยกย้ายกลับบ้าน
แต่ "ความรัก"จะตามเราไปถึงห้องนอน ไปในความฝัน
และตามไปสิงสู่ในสมอง และหัวใจ
จะง่ายได้ยังไง จากเคยหายใจคนเีดียว
กลับต้องมาแบ่งบันลมหายใจกับใครอีกคน
ก่อนที่จะลองใช้ชีวิตร่วมกับใครสักคน
ลองใช้ชีวิตร่วมกับตนเอง..ให้คุ้นเคยก่อนเป็นไร
รักตัวเอง..ให้เป็นเรื่องง่าย
แล้วเราจะพร้อมมากขึ้น..ที่จะรักใครๆไปพร้อมๆกับรักตัวเอง
บางที..ถ้าโลกยังไม่ส่งใครสักคนมาให้เรารัก
อาจเป็นคำตอบที่บอกเราได้ว่า..เรายังรักตัวเองได้ไม่ดีพอก็ได้นะ
"ชีวิตตัวเองยังเอาตัวไม่รอด แล้วจะไปดูแลใครได้วะเนี่ย"
