ในการทำงานเป็นทีม... หรือการทำงานในองค์กรก็แล้วแต่ ผมเชื่อได้เลยว่าต้องมีครั้งใดครั้งหนึ่งที่ต้องมี “ความคิดเห็น” ไม่ตรงกัน ไม่ลงรอย ทั้งเข้าท่า และไม่เข้าท่า...
การเก็บรวบรวมความคิดเห็นต่าง ๆ ไว้แล้วนำมาพิจารณาให้รอบคอบ เป็นสิ่งที่ดี... และเป็นประโยชน์มากต่อองค์กรที่ไขว่คว้า ค้นหาความคิดใหม่ ๆ

แต่...
บางครั้งที่... คิดจะรวบรวมมัน มันต้องมีพายุก่อตัวขึ้นมาทุกทีสิน่า... ผมเชื่อได้เลยว่าองค์กรเก่ง ๆ ก็ต้องมีเรื่องแบบนี้บ้างหละน่า... ถ้ามันเกิดขึ้นเมื่อใดการควบคุมไม่ใช่เรื่องง่าย และกว่าพายุจะสงบลงได้ก็เล่นเอาเรือแทบล่มเหมือนกัน...
ถ้าหาก... เรามี “นายท้ายเรือ” สักคน... ที่มีความเก่งกาจในเรื่องการถือหางเสือ เรือก็จะลอยอยู่ท่ามกลางพายุได้ แต่ถ้าหากนายท้ายของเรือคุณ ยังอ่อนหัด... มีหวังเรือคงโคลงไปเคลงมา จะล่มไม่ล่มแหล่แน่นอน...
ดังนั้น... นายท้ายเรือต้องมีความเป็นผู้ที่มีประสบการณ์สูง ผ่านเรื่องราวมาอย่างโชกโชน รูว่าจะต้องทำอย่างไรเมื่อเจอปัญหา... และสามารถนำความคิดฝ่าฟันพายุมาได้...
อีกคน... ที่ไม่ควรลืม “กัปตัน” คน ๆ นี้ต้องมีความเป็นผู้นำ เข้มแข็ง มีความเชื่อมั่นในตนเอง สามารถเป็นผู้นำทางด้านความคิดและจิตใจเป็นอย่างดี... มาเป็นผู้ “ชี้นำทาง” ให้ไปข้างหน้าในทิศทางเดียวกัน...
และกัปตัน... จะต้องเป็นผู้ที่มีความสามารถโยงความคิดต่าง ๆ ที่อยู่กันคนละฝากของกาบเรือ มารวมกันให้อยู่กลางลำเรือให้ได้... แล้วช่วยกันหอบหิวความคิดขึ้นฝั่งอย่างสามัคคี...
* ตอนนี้คุณคิดได้หรือยังว่า “นายท้าย” และ “กัปตัน” ของคุณเป็นอย่างไร...
ขอบคุณ คุณ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table>ที่เข้ามาอ่านครับ… ภาระหน้าที่เป็นสิ่งที่ปฏิเสธไม่ค่อยได้เสียด้วยนี่สิ… นะครับ… หลายคนคงต้องพยายามอยู่เหมือนกัน… ผมเป็นลูกเรือตอนนี้คงช่วยได้แค่ทำยังไงไม่ให้เรือเอนไปอีกข้างเท่านั้นครับ…