4. การเมือง
4.1.ประชาชาติอิสลามเป็นผู้รักสันติแต่ก็พร้อมที่จะรบจะไม่สร้างศัตรู และจะไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว
4.2.อำนาจไม่ตกอยู่ในมือของคนๆเดียว(Autocracy)และไม่ใช่อยู่ที่ชนหมู่มาก(Democracy) แต่จะเป็นของพระผู้อภิบาล
4.3.รูปแบบการปกครองอาจเป็นแบบประธานาธิบดีอาจเป็นแบบกษัตริย์เช่นเดียวกับรูปแบบของประเทศอาจเป็นแบบสหพันธรัฐหรือเอกรัฐที่สำคัญก็คือรูปแบบใดก็ได้ที่สามารถสนองกฎเกณฑ์หลักได้(เช่นความเสมอภาค ความยุติธรรม เสรีภาพ ช่วยเหลือกัน ความรับผิดชอบ สันติภาพ ชนกลุ่มน้อย ฯลฯ)
4.4.ลัทธิชาตินิยมจะสมดุลกับลัทธินานาชาตินิยมอิสลามยอมรับในความสัมพันธ์แห่งสายเลือดและสายสัมพันธ์แห่งศรัทธา (อีมาน)พี่น้องร่วมสายเลือดจะสมดุลกับพี่น้องร่วมศรัทธาญะมาอะฮฺแห่งมัสยิดท้องถิ่นประกอบด้วยผู้คนในท้องถิ่น ขณะที่ญะมาอะฮฺแห่งมัสยิดอัลหะรอม(ณนครมักกะฮฺประเทศซาอุดิอารเบีย) ประกอบด้วยผู้คนจากทุกสารทิศ (นานาชาติ)
4.5. ใช้ให้ปกป้องสิทธิของตนเอง แต่ไม่อนุมัติให้ละเมิดสิทธิของผู้อื่น
4.6.ในทัศนะด้านสังคมการเมืองคนจะแยกเป็นกลุ่มฝ่่ายซ้ายและฝ่่ายขวา กลุ่มหัวรุ่นแรงและเสรีประชาชาติอิสลามไม่ใช่เป็นกลุ่มฝ่ายซ้ายหรือฝ่ายขวา แต่พวกเขาเป็นกลุ่มสายกลาง
