ที่มาที่ไปในการนำ SLA มาใช้กับการประกันคุณภาพของห้องสมุด

ที่มา

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อผศ.กิติพงค์ มะโน ผู้อำนวยการสำนักหอสมุดกลางมีแนวคิดว่าจะปรับปรุงการประกันคุณภาพของสำนักหอสมุดกลางซึ่งพิจารณาแล้วเห็นว่ามีองค์ประกอบต่างๆ  มากเหลือเกิน (ตั้ง ๑๙ องค์ประกอบ ๖๑ ดัชนีบ่งชี้คุณภาพ) จึงได้มอบโอกาสให้ผมได้ทำงานนี้ โดยอาจารย์ (ขอเรียกว่าอาจารย์ครับ เพราะผศ.กิติพงค์เป็นอาจารย์ผมมาก่อนครับ) ให้ไปศึกษาแนวทางการปรับปรุงการประกันคุณภาพ งั้นมาดูระบบการประกันคุณภาพที่ใช้งานอยู่ในปัจจุบันกันก่อนครับ

๑. ระบบหลัก : ใช้ System Approach : IPO ดังรูปที่ ๑ ครับ

 QA Current Model

รูปที่ ๑ ระบบหลักในการประกันคุณภาพ 

๒. ระบบเสริม

๒.๑ ISO 9000 ใช้ในการจัดทำเอกสาร

๒.๒ กิจกรรม ๕ส เป็นกิจกรรมพื้นฐาน 

ซึ่งผมก็ได้ศึกษาแนวทางต่างๆ หลายแนวทาง เช่น

  • LibQUAL
  • SLA
  • แนวทางการประกันคุณภาพของห้องสมุดสถาบันอุดมศึกษาอื่นๆ ในประเทศไทย (หาข้อมูลค่อนข้างยาก)

เมื่อได้พิจารณารายละเอียดต่างๆ แล้วเห็นว่า LibQUAL คงไม่เหมาะกับเราเพราะต้องมีการประเมินผลต่างๆ ซึ่งมีค่าใช้จ่ายด้วย และเนื่องจากแนวทางของห้องสมุดนั้นยึดความต้องการของผู้ใช้บริการเป็นหลักก็เลยคิดว่า SLA น่าจะเหมาะสม

ที่ไป 

จากที่มาดังกล่าว ผมจึงได้หาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ SLA แล้วก็ได้ตัวอย่าง SLA ของ Monash University Library มาเป็นแนวทางในการศึกษาและนำเสนอต่อที่ประชุมคณะกรรมการประกันคุณภาพของสำนักหอสมุดกลาง ซึ่งผลเป็นอย่างไร มาติดตามต่อในตอนหน้านะครับ