เรียบเรียงโดย พ่อใหญ่ดา จริยามา 3/8 บ้านดอนไผ่งาม ตำบลเม็กดำ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม

 

นานจนลืมไปแล้วว่าจดหมายรักเป็นอย่างไร เพิ่งจะได้รับอีกครั้งเมื่อวานนี้ ตอนแรกไม่แน่ใจว่าเป็นจดหมายผิดซองรึเปล่า พลิกไปพลิกมาก็เห็นว่าน่าจะเป็นของเราเป็นแน่แท้อ่านแล้วก็อื้อฮือ ขออื้อฮือ สักสิบครั้งได้ไหมครับ  

คนที่เป็นเจ้าของจดหมายฉบับนี้  มีพื้นเพอยู่ที่จังหวัดมหาสารคาม ติดตามเพื่อนๆมาอบรมในโครงการเศรษฐกิจพอเพียงรุ่นที่2 สมาชิกทั้งหมดเดินทางมาถึงช่วงเช้า เก็บสัมภาระ ลงทะเบียน แล้วเราก็มาเจอกัน  มีผู้ส่งจดหมายให้ผมในช่วงนี้ ลองอ่านดูสิครับ ผมแกะมาทุกอักษรไม่ให้ตกหล่นแม้แต่ตัวเดียว  

  

มหาชีวาลัยอีสานภาคทฤษฎี ของครูบาสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ถ้าพูดถึงมหาชีวาลัยอีสานสถานที่ที่เต็มไปด้วยสภาพแวดล้อมที่สวยงามน่าอยู่ แฝงไปด้วยความรู้ที่น่าศึกษา นาทีแรกที่นั่งรถผ่าน รู้สึกแปลกใจมากๆที่เห็นอาคารที่อยู่ในป่า คิดว่าน่ากลัว ทำไมคนต้องมาทำอาคารแบบนี้อยู่ในป่าด้วย นี่คือคำถามแรกที่ผมคิดในใจ แต่ไม่กล้าเอ่ยปากถามใคร เมื่อลงจากรถในยามเช้า ได้รับเอาบรรยากาศบริสุทธิ์เต็มไปด้วยป่าไม้ และดอกไม้ เริ่มรู้ซึ้งถึงคำว่าสวนป่า ได้เดินชมสภาพแวดล้อมพบเห็น นกกระจอกเทศ ประทับใจมาก คือแม่ตาหวาน ได้เห็นบ้านหกเหลี่ยม ได้เห็นไก่ดำญี่ปุ่น เห็นหมู วัว และเห็นสิ่งต่างๆ ที่ไม่เคยๆเห็น

เดินไปเห็นป้ายKM.คิดในใจว่า เอาอีกแล้ว  งงอีกแล้ว แต่แล้วครูบาสุทธินันท์ก็ได้อธิบายให้ฟัง ก็ได้เข้าใจ สุดท้ายอยากบอกสิ่งประทับใจ ตรงลานไผ่ที่เขียนไว้ว่า บริเวณนี้มีKM. ซ่อนอยู่ ถ้าใครเจอมารับรางวัลไข่ขี้เกี้ยม เพราะทำให้เราได้คิดได้วิเคราะห์มากๆ เรียบเรียงโดย พ่อใหญ่ดา จริยามา 3/8 บ้านดอนไผ่งาม ตำบลเม็กดำ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม 

หลังจากรับประทานอาหารกลางวัน ผมมีโอกาสได้คุยกับเจ้าของจดหมาย ท่านเป็นผู้อาวุโสในหมู่บ้าน ปีนี้อายุ 68 มีวุฒิการศึกษาชั้น ป.4 แต่เขียนจดหมายได้ดีอย่างเหลือเชื่อ ถ้าไม่เกิดเรื่องกับตนเองก็ยากที่จะเชื่อ พ่อดาเป็นหมอยาสมุนไพรประจำหมู่บ้าน เป็นผู้อาวุโสที่มีคนรักทั้งหมู่บ้าน โดยเฉพาะหนุ่มๆจะห้อมล้อมขอของดีจากพ่อดา ไม่ว่าจะเป็นยาอายุวัฒนะ ยาเสริมพลัง และคาถาจีบสาว เข้าวงไหนไอ้หนุ่มรุ่นกระเต๊าะฮาครืน เพราะลูกล่อลูกชนของพ่อดา จริยามา ผู้นี้