ชื่อน่ากลัวจัง...แต่รสชาติดีมาก..อร่อยแบบไม่รู้ลืม..มีโอกาสต้องพาครอบครัวและมิตรรักไปให้อิ่มเลยค่ะ
วันหนึ่ง  มีโอกาสและเวลา  ได้ออกไปกินนอกสถานที่  ในเวลาพัก 
ต้องโทรศัพท์ไปสั่งอาหารไว้ก่อน  หรือไม่  ก็ต้องออกไปก่อนพักเที่ยงนะคะ  มิฉะนั้นต้องรอนาน  หรือไม่ก็อดกินกันเลย  หรือไม่ก็ต้องรอที่นั่งเหมือน...เก้าอี้ดนตรีกันเลยค่ะ  
อาหารนี้  เป็นร้านอาหารเวียดนาม  ผู้ทำอาหารเดินทางมาจากเวียดนามโดยตรง   ลูกชายของเจ้าของร้าน  เป็นลูกศิษย์ที่เรียนที่โรงเรียน 
 
ร้านอาหารเวียดนาม  อยู่ตรงที่ซอยรามคำแหง 39  ด้านหลังของโรงเรียน  และข้ามถนนมา  ในซอยบุญมาคาร์โก้ 
เดินเข้ามาในซอย  ในร้านมีที่นั่งไม่มาก  วันนั้นครูอ้อยกับเพื่อนครูโชคดี  ที่มาถึงร้านก่อนเวลาพัก  จึงได้กินกันอย่างอร่อยและไม่ต้องรอนาน  ในเมนูอาหาร  มีรูปภาพอาหารและชื่ออาหารน่ากินมากค่ะ 
.....แต่มีอยู่ชื่อหนึ่ง  สะดุดตาครูอ้อยมากเลยค่ะ   ครูอ้อยสั่งทันที...บั่นหอย...1 ที่ค่ะ   และเพื่อนท่านอื่นๆก็สั่งคนละ 1 ที่  
ไม่นานก็มีกระเช้าผักหลายชนิดมาก่อนเพื่อนค่ะ   ตามด้วยน้ำพริกน้ำส้ม 1 โถ  แล้วก็น้ำจิ้มคนละ 1 ถ้วย  ผสมความเปรี้ยวและเผ็ดด้วยตนเองตามใจชอบ 
บั่นหอยมาแล้ว.....เป็นอันดับสาม   มีเส้นหมี่ลวกแล้ว  ทำเป็นฟ่อนคล้ายฝอยทอง   และมีหมูสามชั้นหั่นแบนๆ  
ครูอ้อยต้องกินผักเยอะๆค่ะ   อร่อยมากๆค่ะ 
โดยเฉพาะสุดท้ายคือ     ข้าวเกรียบปากหม้อค่ะ 
ซูดส์..อร่อยจริงๆ..มิตรรักที่ไปหาครูอ้อยที่โรงเรียน    จะพาไปกินที่ร้านนี้ค่ะ...ท้าพิสูจน์เลย