- สวัสดีค่ะ
- หายไปนานค่ะ ไม่ได้เขียนบันทึก รวมทั้งไม่ได้แวะไปเยี่ยมเยียนใครเลยค่ะ
- ติดภาระกิจหลายอย่างค่ะ
- มีภาพสวยๆ และผลึกใจมาฝากค่ะ

- ฝันอยากบินได้อย่างนกเสรี
- บินไปในท้องฟ้าและผืนป่ากว้าง
- เพ่งมองทุ่งหญ้าสีทองสดใส
- สูดลมหายใจแห่งชีวิต

- ฝันอยากมีปีกที่แข็งแรง
- ฝันอยากมีใจที่แข็งแกร่ง
- ไว้รับแสงตะวันอรุณรุ่ง ไว้รอลุ้นดวงจันทร์ฉาย
- ชีวิตมิใช่นวนิยาย เราเดินตามฝันได้ เมื่อเริ่มพยายาม ....

เป็นกำลังใจให้ทุกคนรอรับแสงตะวันและแสงจันทร์ของชีวิตค่ะ
พบกันใหม่ค่ะ
สวัสดี่ค่ะพี่อร
เย้ กลับมาแล้วหรือค่ะ หายไปไหนมาค่ะเนี่ย คิดถึงจังเลยค่ะ รูปแรกว่าสวยแล้ว รูปที่สองสวยกว่า แต่รูปที่ 3 สวยจริงๆค่ะ
ผมก็ได้แต่งง ๆ ว่าหายไปไหนซะตั้งนาน…
…
หัวใจมีปีกอิสระ
ไร้พันธะ โบยบินทุกถิ่นที่
ในหัวใจมีลำธารแห่งเสรี
หล่อเลี้ยงชีวี - มีชีวิตชีวา
….
หัวใจฝันถึงทุ่งทองของทุ่งกว้าง
หัวใจฝันถึงเส้นทางอันสดใส
หัวใจฝันถึงนิทานสำราญใจ
ที่มีอยู่ทุกห้องใจของผู้คน
สวัสดีค่ะ คุณอร…ดีใจที่ได้เจอค่ะ…(เกือบเข้ามาพูดคุยด้วยไม่ได้แน่ะค่ะ..ระบบคอมมีปัญหา.ลุ้นตั้งนาน..)มีความสุขเหมือนเดิมนะคะ..ยิ้มหวานชื่นใจจัง…คิดถึงมากๆค่ะ
อ้อ - สุชานาถ
แผ่นดิน
นาง กฤษณา สำเร็จ
nutim
เจษฎา ศุนาลัย
หนึ่งตะวัน ศบอ.ปากพนัง
สวยสมกับที่คิดถึงเลยนะคะ ทั้งรูปที่นำมาฝาก บทกลอนประกอบ และเจ้าของบล็อก
รู้สึกว่าระยะนี้พวกเราหลายๆคนใน GotoKnow มีคำพูดซ้ำๆกันนี่แหละค่ะ แม้ใครคนใดคนหนึ่งหายไป เราก็ยังมีอะไรลึกๆที่สื่อถึงกัน และรู้ว่าเราคิดถึงกัน รู้ว่ามีคนคิดถึงเรา และรู้ว่าเราจะกลับมาเจอกัน คิดถึงคุณชายขอบด้วยค่ะ ดีใจที่ได้ข่าวผ่านทางบันทึกนี้
โอ๋-อโณ
มาเยี่ยม...
มาชมภาพสวยครับ...เป็นความงามตามธรรมชาตินะครับ...
พี่อรคะ
คิดถึงค่ะ ตอนแรกว่าจะไปประชุมที่ภูเก็ตจะได้แวะเยี่ยม ตอนนี้น่าจะไม่ได้ไปแล้วค่ะ ไว้โฮกาสหน้านะคะ
ด้วยภารกิจที่หนาแน่นคุณอร หยุดบล็อกไว้ แต่ด้วยใจแห่งไมตรี จึงมีโอกาสมาสร้างสรรค์กันอีกครา ..
Miss somporn poungpratoom