แทนที่ฉันจะดูแลเพื่อนๆ กับเป็นว่าเพื่อนต้องมาดูแลฉัน

 

    ไปแค่เขาใหญ่ ฉันก็ป่วยกลับมาอีกแล้ว เราไปจัดค่ายครอบครัวตั้งแต่ 16- 18 ที่ผ่านมา สมาชิกที่มา ล้วนเป็นเพื่อนๆสมัยเรียนมหาวิทยาลัย 

พ่อแม่ อยากเจอกันก็เลยจัดเป็นค่ายครอบครัว

      แทนที่ฉันจะดูแลเพื่อนๆ กับเป็นว่าเพื่อน

ต้องมาดูแลฉันแทนคืนแรก ไปนอนเต้นท์ที่ลำตะลอง ไม่มีฝนแต่หมอกลงจัดมาก เต้นท์เปียก

      คืนที่สองนอนที่อาคารสุรัสวดี ฉันก็ตัวร้อน มึนหัว หนาว....เฝ้าดูกิจกรรมที่สนุกสนานของเด็กๆ ขนาดบ่ายวันนี้ เด็กๆกับเพื่อนๆเดินป่าแถว

เส้นลำตะคองเลาะไปทางสนามกอล์ฟ

( อดีตเดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว )ของเขาใหญ่ แดดร้อนแต่ก็มีลมพัดเอื่อยๆ เด็กๆก็เดินดูนก กันอย่างสนุกสนาน

      ลงมาจากเขาใหญ่ ถึงเด็กรักป่า สุรินทร์ เกือบทุ่มกว่า เอาของลง   พาเด็ก

ที่เป็นพี่เลี้ยงตระเวนไปส่งตามบ้าน แล้วแฟนก็พาฉันไป ร.พ.สุรินทร์

     พอฉันลงจากรถตู้หน้าตึกอุบัติเหตุ เจ้าหน้าที่ก็ชี้ที่เตียงคนไข้ ...ฉันงงนิดหน่อย  เลยถามเจ้าหน้าที่

“ ให้นอน เลยเหรอ “เพราะคิดว่าตัวเองยังเดินได้อยู่

      แต่นอนก็ดีจริงๆนะ แบบอยากหลับเลยน่ะ

แล้วถูกเข็นเข้าไปในห้องวัดความดัน

สักพักหมอก็มาถาม และก็ให้ เก็บปัสสาวะ เจาะเลือด จากนั้นก็นอนรอฟังผล ก็เร็วมากนะ 20 นาทีได้ ฉันก็นอนหลับสบายดี

      แล้วก็ได้กลับบ้าน ได้ยาฆ่าเชื้อกับ ยาพาราฯ

      แปลก ...ไม่ต้องนอนโรงพยาบาลฉีดยาฆ่าเชื้อวันละสามเข็ม

เหมือนที่ผ่านมา อาจจะเป็นเชื้อต่ำๆก็ได้

      แฟนเล่าว่า หมอดุด้วย

“  คนไข้เป็นแต่วันก่อน ทำไมคุณเพิ่งพาคนไข้มาหาหมอ

รู้มั้ย มันอันตราย คนไข้เพิ่งผ่าตัดเปลี่ยนไตด้วย “

      หมอคงไม่รู้ว่าเราเพิ่งลงมาจากเขา……