ถ้าไม่รู้ว่าคำถามคืออะไร ความพยายามแก้ไขก็จะไม่ตรงจุด เป็นการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า แก้แล้วแก้อีก ไม่จบสิ้นเสียที

เมื่อต้นเดือนนี้ ผมมีโอกาสเดินทางไปภูเก็ต ในฐานะที่ปรึกษาส่วนราชการแห่งหนึ่ง (ซึ่งก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าแปลว่าอะไร) แต่ว่ามีหน้าที่ช่วยให้แง่คิดมุมมองกับผู้ประกอบการใหม่ ซึ่งส่วนราชการนั้นพยายามผลักดันให้เติบโตขึ้นอย่างยั่งยืน

แต่สิ่งที่ได้กลับมากลับมีค่ามากกว่า เวลาและความเหนื่อยยากที่เสียไป ได้เห็นกรณีศึกษาแปลกๆ จากผู้ประกอบการใหม่ ได้แลกเปลี่ยนความเห็นกับที่ปรึกษาท่านอื่นๆ ซึ่งมากไปด้วยประสบการณ์ เห็นความสำเร็จและเหตุแห่งความสำเร็จ ตลอดจนวิธีการต่างๆ มากมาย

คำถามซึ่งสะใจที่สุดในการเดินทางครั้งนี้คือคำถามที่ว่า คำถามคืออะไร -- ที่จริงผมก็เป็นคนถามเองแหละ สงสารคนฟังเหมือนกัน เขาคงอยากได้คำแนะนำชัดๆ ให้ฟันธงไปเลยว่าจะต้องทำอะไรแล้วจึงจะประสบความสำเร็จ ซึ่งความต้องการนี้ผมคิดว่าไม่สมเหตุผล (บันทึกเก่า: ที่ปรึกษา)

ถ้าไม่รู้ว่าคำถามคืออะไร ความพยายามแก้ไขก็จะไม่ตรงจุด เป็นการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า แก้แล้วแก้อีก ไม่จบสิ้นเสียที 

แล้วยังมีอีกจุดหนึ่งซึ่งย้ำไปแล้ว แต่ไม่แน่ใจว่าผู้ฟังจะเข้าใจหรือไม่ ว่าหลังสมุทัย ยังมีนิโรธ และมรรค (บันทึกเก่า: ความกล้าหาญของผู้จัดการ KM กับ อริยสัจสี่ มีอะไรที่เหมือนกัน?)

การตั้งคำถามที่ถูกต้อง อาจนำไปสู่คำตอบที่ถูกต้อง แต่คำตอบที่ถูกต้องกลับไม่ใช่เป้าหมาย การแก้ไขปัญหาต่างหาก เป็นสิ่งที่ธุรกิจที่มีปัญหาต้องทำ