ภาค สอง ตอนบ่าย เป็นภาคที่เบต้าแรงมากเพราะต้องขึ้นเวทีชี้แจง เป็นครูหน้าห้อง ซึ่งไม่ได้ทำมามากพอสมควรนับจากที่ได้เรียนรู้เรื่องกระบวนทัศน์ใหม่ เพราะไม่ชอบการพูดที่ได้ยินแต่เสียงของตัวเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องมาพูดเรื่องการจัดสรรเงิน สุขภาพถ้วนหน้าให้แก่รพ.ต่างๆ แน่นอนว่าต้องมีคนไม่พอใจแต่เราจะเอาหลักการใดนำเพื่อทำให้เราทุกคนอยู่ร่วมกันได้ หวนนึกถึง หลักการ 3 ข้อ ที่อาจารย์วิศิษฐ์ สอนเราไว้ว่า อยู่รอด อยู่ร่วม และอยู่อย่างมีความหมาย ทำให้อธิบายหลักการจัดสรรเงินได้อย่างสง่างาม

1. อยู่รอด การจัดสรรเงินเพื่อทำให้ทุกหน่วยงานอยู่รอด ไม่ต้องให้มีใครได้รับผลกระทบจากการจัดสรรเงิน โดยมิให้ใครบางคนที่ทำงานหนักเหมือนเพื่อนร่วมวิชาชีพ กลับได้การดูแลน้อยกว่าเพื่อนเพียงเพราะการจัดสรรเงินที่ไม่ดูแลให้ทั่วถึง

2. อยู่ร่วม การจัดสรรเงินเพื่อให้เรารอดทุกคน ต้องอาศัยการอยู่ร่วมคือร่วมไม้ร่วมมือ เอาเงินทั้งหมดมารวมกัน เพื่อทำให้เราทุกคนอยู่รอด เพราะเงินนี้แต่เดิมก็ไม่ใช่ของใคร หากเป็นของประชาชนทุกคน ที่มอบหมายให้เรา ได้ใช้เพื่อพวกเขาเหล่านั้น มิได้มอบให้ใครบางคนมากบางคนน้อย แล้วแต่ใครจะจัดสรร หากควรเป็นไปเพื่อประโยชน์สูงสุด

3. อยู่อย่างมีความหมาย เป็นสิ่งที่สำคัญมาก ปัจจุบันเมื่อนำเรื่องเงินเข้ามาเป็นประเด็นหลักในการบริหารนโยบาย ทำให้ตัวตนของเราสูญหายไป เราทำงานเพื่อมีวัตถุประสงค์ที่ยิ่งใหญ่เพื่อสุขภาพของประชาชนเป็นที่ตั้ง แต่การวัดผลการทำงานและเอามาใช้ในการแจกรางวัล เป็นการลอกแบบ Monkey see monkey do  ตามแบบเอกชนอย่างไม่คำนึงถึง ภาระกิจหลัก ใช้วิธีเอาเงินหว่านให้ทำงาน แม้คนที่คิดแบบนี้ก็มีความอุบาทว์ในการกระทำอย่างถึงที่สุดแล้ว  แต่พวกเราก็ไม่สามารถดำรงตนในอัตตลักษณ์ ที่ควรเป็นในความเป็นมืออาชีพทางสาธารณสุข ที่เป้าหมายใหญ่ในใจมาก่อนเศษเงินที่เขาหว่านมาหลอกล่อให้ทำ เราสามารถทำได้ดีกว่านี้ มากกว่าทำตามผู้คับแคบและผิดหวังในกระทรวงแล้วหนีไปที่อื่นหลอกให้ทำ เพื่อสนองอัตตาของตน เราต้องอยู่อย่างมีความหมาย ต้องค้นหาความหมายของตน

แล้วเศษเงินที่ให้มา ก็ไร้ประโยชน์เพราะเราใช้หัวใจของเราทำงาน

ดังนั้นการจัดสรรเงินของจังหวัดเชียงใหม่จึงยืนอยู่บนหลักการทั้ง 3

ขอพวกเรา จงอยู่รอด อยู่ร่วม และค้นหาความหมายในการอยู่ด้วยกัน