ดิฉันเคยถูกตำรวจจับ ได้เสียค่าปรับเพราะญาติของดิฉันที่นั่งรถไปด้วยเป็นชาวบ้านนอก นั่งรถไปธุระด้วยกันระยะทางใกล้จากหมู่บ้านไปอำเภอ ไม่รู้ว่าต้องรัดเข็มขัด ดิฉันก็ไม่ได้เตือน ดิฉันก็เสียค่าปรับ ๒๐๐
และดิฉันก็เคยไม่ถูกจับและปรับ เมื่อไม่ได้พกพาใบขับขี่ติดตัวไป
ตอนหลังอาจารย์ทนายเล่าว่า การกระทำของตำรวจนั้น
นึกจะตั้งด่านที่ไหน วันไหนก็ทำ ไม่ได้ ต้องมีการประกาศแจ้งประชาชนก่อน
ใบขับขี่เป็นทรัพย์สินส่วนตัวของบุคคลจะยึดไม่ได้
ความผิดเป็นเรื่อง ลหุโทษ ต้องเตือนก่อน
...
แล้วก็จะเห็นอยู่เนือง ๆ กับการจงใจ ดัก เพื่อที่จะปรับ ดิฉันดูหน้าตาผู้คนที่โดนเสียค่าปรับแล้ว.....
เงิน ๒๐๐ บาท อาจไม่มากสำหรับบางคน แต่ไม่ใช่ทุกคนแน่!!! โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่หาเช้ากินค่ำ ซึ่งต้องอาศัยมอร์เตอร์ไซด์เข้าเมืองทุกวัน
อะไรที่ควรได้รับการเอาใจใส่
อะไรคือความเดือดร้อนของประชาชน
เลยทำให้สงสัยว่า พิทักษ์สันติราษฏร์ หรืออะไรกันแน่
หมายเหตุ ดิฉันมิได้หมายถึง ตำรวจ ในฐานะบุคคล แต่หมายถึงกระบวนการทำงานของตำรวจที่ดิฉันเห็นและประสบอยู่
