หลังเสร็จสิ้นงานตลาดนัดความรู้การดูแลผู้ป่วยเบาหวานครั้งที่ ๒ เมื่อวันเสาร์ที่ ๒๖ พย.ยังไม่มีโอกาสบันทึก AAR สักที พัก (ทำงานบ้าน) ๑ วัน พอวันจันทร์ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อเดินทางไปเยี่ยมทีม รพ.พุทธชินราช ที่พิษณุโลก Trip นี้มีความประทับใจหลายเรื่องจะนำมาเล่าภายหลัง

สำหรับ AAR ตลาดนัดความรู้ฯ ในฐานะผู้จัดงานและรับหน้าที่เป็นวิทยากรร่วมกับคุณธวัช หมัดเต๊ะ ความคาดหวังของตนเองก็คืออยากให้ทุกทีมที่มาร่วมงานได้ในสิ่งต่อไปนี้ (๑) ได้เรียนรู้วิธีการจัดการความรู้ รู้จักเครื่องมือบางตัว เพื่อจะได้นำไปใช้ในการพัฒนางาน พัฒนาคนของตนเอง (๒) ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องการดูแลผู้ป่วยเบาหวานระหว่างกัน รู้ว่าที่ไหนมีอะไรดี และดีอย่างไร (๓) ได้ "เพื่อน" เห็นแนวทางการทำงานร่วมกันแบบเครือข่าย  

 

 วิทยากรงานนี้

คุณชัชฎาภรณ์ เผ่าวิจารณ์ ผู้จัดการผลิตภัณฑ์      

 ตรวจน้ำตาลแล้ว "อ่อนหวาน" ทั้งคู่

ของ Terumo บริษัทซึ่งร่วมสนับสนุนงบประมาณ

ดิฉันบรรลุความคาดหวังที่ตั้งไว้ทุกประการ เพราะไม่ได้หวังถึงขนาดให้ทุกท่านรู้แจ้งชัดลึกซึ้ง ที่สัมผัสได้คือผู้เข้าประชุมเริ่มมีจิตวิญญาณของความเป็นเพื่อน สนใจเรียนรู้จากเพื่อน ชื่นชมเพื่อน บางทีมมีการนัดหมายจะไปเยี่ยมเยือนกันแล้ว และที่สำคัญทุกทีมได้รู้วิธีการสื่อสารผ่านบล็อก หลายคนบอกว่ามาในงานนี้ยังมีเรื่องที่อยากเล่าและอยากฟังเพื่อนเล่าอีกเยอะ ดิฉันจึงขอให้เล่าและแลกเปลี่ยนกันผ่านบล็อก  ขณะนี้เฝ้าคอยอ่านบันทึกของทุกทีมอย่างใจจดจ่ออยู่นะคะ

สิ่งที่ได้เหนือความคาดหมายคือ "เสวนาเรื่องเพื่อนช่วยเพื่อน" ได้รับความสนใจอย่างดียิ่ง เป็นเหตุให้จะได้ขึ้นเวที National Forum ของ HA และคุณหมออนุวัฒน์ ศุภชุติกุล ตกปากรับคำว่าจะให้การสนับสนุนงานของเครือข่าย

ส่วนที่ดิฉันคิดว่ายังไม่เป็นไปตามที่หวังไว้อย่างเต็มที่ (ตามที่ตั้งใจตอนเตรียมการ) ก็มีนะคะ โดยเฉพาะในบทบาทของวิทยากรกระบวนการ ดิฉันคิดว่าตนเองยังต้องเรียนรู้และปรับปรุงให้ดีขึ้นอีก ครั้งนี้ยังหลงลืมและตกหล่นรายละเอียดบางเรื่องไป ประเด็นอื่นๆ ได้แก่

(๑) การเตรียม "คุณอำนวย" "คุณลิขิต" ที่วางแผนว่าจะแจ้งและส่งเอกสารบอกกลุ่ม บอกบทบาทหน้าที่ ให้ทราบล่วงหน้าเมื่อมา check in ที่ที่พัก ก็ไม่เป็นไปตามนั้น บางท่านตื่นมาเห็นเอกสารสอดอยู่ใต้ประตูตอนเช้าก็มี บางท่านก็เปลี่ยนเวลาการเดินทางเป็นมาช้ากว่าที่แจ้งไว้ จึงคลาดกัน เป็นต้น แต่พอคุณอำนวยและคุณลิขิต ไปทำหน้าที่ของตนเองในกลุ่มจริงๆ ปรากฎว่าทุกคนตั้งใจทำงานอย่างเต็มใจและเต็มที่ น่าชมเชย ช่วยให้กิจกรรมกลุ่มดำเนินไปได้ด้วยดี

(๒) กิจกรรมเปิดตัวเปิดใจ ตลาดนัดครั้งก่อนด้วยความอ่อนหัดจึงไม่มีกิจกรรมใดๆ พอคราวนี้ทำกิจกรรมโดยหวังว่าจะช่วยสร้างบรรยากาศความเป็นกันเอง ให้ได้รู้จักกันก่อนนั้น ดูบรรยากาศก็สนุกสนาน แต่อาจไม่เป็นอย่างนั้นทุกคน มีบางคนให้ความเห็นว่าเครียดไป ไม่ช่วยให้จำชื่อเพื่อนได้ เป็นต้น

(๓) กิจกรรมในกลุ่มย่อย กิจกรรมแรกที่มีการเล่าเรื่องแล้วสกัดขุมความรู้ จัดเวลาให้น้อยไปมากๆ แถมลืมแจก card สำหรับบันทึกขุมความรู้ตั้งแต่ต้น (ความจริงเตรียมไว้เป็นสีๆ แยกกลุ่มอย่างดี) กิจกรรมจับคู่แลกเปลี่ยน บางทีมบอกว่าอยากแลกเปลี่ยนกับหลายๆ ทีม

(๔) การเรียนรู้เรื่องการวางแผนและเลือกอาหารของตนเอง ดูเหมือนจะไม่ได้ประโยชน์มากนัก เพราะมีเรื่องอื่นสำคัญกว่า (คือการเรียนรู้จากเพื่อน)

(๕) ช่วงท้ายของการประชุม ไม่สามารถให้ทุกคนได้ AAR ด้วยการพูดแสดงความรู้สึกและความคิดเห็นทั้งหมด เพราะกลุ่มมีขนาดใหญ่ ความจริงดิฉันและทีมงานเตรียมเอกสารเพื่อแจกให้ทุกทีมเขียน Passion Plan เพื่อรวบรวมไว้สำหรับการติดตามความก้าวหน้าของงาน ปรากฎว่าลืมแจกอีกเช่นกัน (นึกได้ตอนค่ำวันเสาร์)

ดิฉันประทับใจทีมที่ประกอบด้วยคุณสุภาพรรณ ตันติภาสวศิน คุณอาฬสา หุตะเจริญ คุณธัญญา หิมะทองคำ คุณณัฐพงศ์ รุ่งเรือง และ ภก.เอนก ทนงหาญ ที่ต่างรู้หน้าที่ของตนเองและทำงานอย่างแข็งขัน อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทุกคนบอกว่าเมื่อเทียบกับการจัดงานครั้งก่อน เขารู้งานมากขึ้น คุณธวัชก็แอบชมเช่นกัน

ถ้าจะจัดงานอีกในคราวหน้า เราก็เห็นแนวทางที่จะปรับปรุงให้ดีขึ้นแล้ว แถมมีผู้เข้าประชุมทั้งรุ่น ๑ รุ่น ๒ ขันอาสาจะมาช่วยทำงานด้วย แค่วาดภาพว่าจะมี "เพื่อน" จากหลายที่มาช่วยกันทำงาน ก็มีความสุขแล้วค่ะ

 

 เริ่มงานด้วยความแจ่มใส

 

 แบบนี้แหละ "ท่า work"

 

 เรียนรู้เรื่องบล็อกในห้องที่อบอุ่น

 

วัลลา ตันตโยทัย วันที่ ๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๔๘