สิ่งทำให้สวยงามขึ้นมาประดับโลกสีน้ำเงินวงรี ๆ ใบนี้คุณคิดว่าคืออะไร...
<p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ในวิถีชีวิตของคนเราตั้งแต่เกิดมาจนถึงแก่กรรมไป ไม่เคยมีใครเลยที่จะมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบาย </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">โดยไม่ได้รับความเดือดร้อนจากโลกธรรม 8 ประการ คือ การมีลาภ การเสื่อมลาภ การมียศ การเสื่อมยศ การได้รับตำหนิ การได้รับคำสรรเสริญ การมีความสุข และการมีความทุกข์ </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> แต่สิ่งที่จะทำให้คนเรามีความสวยงามได้นั้น มีอยู่ 2 ประการคือ</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> 1 . เกิดมาจากการที่คนเรามีความอดทนได้ในทุกกรณี หมายความว่า คนเราต้องทนลำบาก ทนตรากตรำ ทนเจ็บใจ และพร้อมกับการหนักเอาเบาสู้ </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">2 . เกิดมาจากการที่คนเรามีความประพฤติดี มีอัธยาศัยที่ดีงาม ปฏิบัติชอบประกอบด้วยธรรมพร้อมกับความประณีตหมดจดและสงบเรียบร้อย </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"> เพื่อนำพาวิถีชีวิตให้ดำเนินไปสู่จุกหมายที่ถูกต้องดีงาม </p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p> ซึ่งสิ่งเหล่านี้ถือว่าเป็นหลักพุทธธรรมที่ทำให้สวยงามนั้นเอง
ขอบพระคุณค่ะ...สำหรับบันทึกนี้
บางคนบอกว่า...ตนไม่เคยมีความทุกข์ ทุกวันนี้ก็สุขสบายดี...แต่เขาลืมไปค่ะว่า...โลกนี้ไม่มีอะไรที่ "เที่ยง" ค่ะ..ยกเว้นเที่ยงวันและเที่ยงคืน...ซึ่งก็เป็นความเที่ยงในชั่วขณะ...หารู้เท่าทันไม่...แต่กลับตกลงไป...ในอารมณ์สุข...ป๊าบ...ทันที...กว่าจะรู้ตัว..และกับลำได้ทัน...ก็ไม่รู้อีกเท่าไร...
ดังนั้น...หากเราเข้าใจตามสภาพจริง...ทุกข์ก็ทุกข์...สุขก็สุข...รับรู้ตามจริงไม่ดิ้นหนีไปไหน...ก็อาจประคองลมหายใจเรียนรู้ชีวิตต่อไปได้อย่างไม่ทรมาณมากนัก...
(^_____^)
กะปุ๋ม
สวัสดีครับ คุณ
ขอชื่นชมในมุมคิดที่ลุ่มลึกอย่างนี้ครับ...
โลกนี้ไม่มีอะไรที่ "เที่ยง" ค่ะ..ยกเว้นเที่ยงวันและเที่ยงคืน...ซึ่งก็เป็นความเที่ยงในชั่วขณะ...ขำ...ฮา ๆ เอิก ๆ
ใช่เลย...เที่ยงวันกับเที่ยงคืน...เป็นโลกสมมุติ...
หากเราเข้าใจตามสภาพจริง...ทุกข์ก็ทุกข์...สุขก็สุข...รับรู้ตามจริงไม่ดิ้นหนีไปไหน...
ชอบใจประโยคนี้...เป็นสัจธรรมดีครับ
เยือนถิ่นใต้...ส่งสายไปถึงเกาะยอให้ทราบเลยนะครับ
จะได้รู้ว่าวันไหนผมจะได้พบสาวน้อยคนนี้ ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ
ต้องบอกว่าเพราะความอยากได้ อยากมี จึงทำให้เกิดทุกข์ ค่ะ
สวัสดีครับ คุณ
ตื่นเช้ามาฟังเสียงไก่ขัน....เสียงนก...ร้องเจื้อยแจ้วอยู่หลายตัว...แวะมาเปิดบันทึกเจอคุณ
ต้องบอกว่าเพราะความอยากได้ อยากมี จึงทำให้เกิดทุกข์ ค่ะ
เห็นด้วยครับ...เพราะทุกอย่างมีเหตุแล้วก็ย่อมมีผลเสมอ...เป็นสัจธรรม...นะครับ ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ