สังคมที่คิดถึงแต่ตัวเอง


การคิดต่างมุม คือ มุมที่ควรคิด

เรื่องเล่า..............

 

     วันหนึ่งมีผู้หญิงทำงานอย่างเราๆ โดยสารรถเมล์ออกจากบ้าน เพื่อไปทำงานตามปกติของชีวิตคนเมือง และพอใกล้ถึงที่ทำงานซี่งเป็นป้ายประจำที่เขาต้องลง แต่ด้วยอะไรมาสะกิดใจก็ไม่รู้ ทำให้เขานึกอยากจะลงก่อนถึงที่ทำงาน 1 ป้าย พอลงเรียบร้อยรถเมล์คันดังกล่าวก็วิ่งต่อไป.....

     สักพัก เขาได้ยินเสียงรถชนกันด้วยความรุนแรงอยู่ข้างหน้า! เตชะบุญ เขามองไปมัน คือ รถเมล์คันที่เขาพึ่งลงมาเมื่อกี้นี่เอง และที่สำคัญน่าจะมีคนตายไม่น้อย!!!

     เขาอุทานในใจว่าถ้าไม่ลงก่อน 1 ป้าย เมื่อกี้ เขาอาจจะเป็นคนหนึ่งที่บาดเจ็บ หรือเสียชีวิตก็ได้.....ซึ่งถ้าเป็นผมก็คงอุทานเช่นนั้น......

     แต่ยังไม่ทันที่จะได้อุทานดังที่คิดไว้...ก็มีหญิงแก่คนหนึ่งซึ่งลงป้ายรถเมล์เดียวกันกับผู้หญิงดวงดีคนนั้น เดินมายืนใกล้ๆ และอุทานด้วยน้ำเสียงแห่งความปรารถนาดี ให้เขาฟังว่า น่าเสียใจจริงๆ ถ้ารถไม่ได้จอดป้ายที่เราลง รถอาจจะวิ่งไปต่อโดยที่ไม่ได้หยุดให้เราลง แล้วเกิดอุบัติเหตุทำให้คนอื่นต้องมาบาดเจ็บล้มตายเพราะเราเลย

 

 ด้วยรัก

หมายเลขบันทึก: 83701เขียนเมื่อ 13 มีนาคม 2007 13:21 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2012 17:45 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (4)

อ่านแล้วก็ใช่...ครับ

แต่ในบางครั้งเราก็ทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้ครับ...

ขอบคุณครับ...

      สวัสดีค่ะเข้ามาเยี่ยมขอทำความรู้จักโครงการฯด้วยค่ะ

สมาชิกใหม่

ขอบคุณครับที่เข้ามาเยี่ยมชม 

โครงการพัฒนาผู้บริหารเครือข่ายบริการปฐมภูมิ เป็นโครงการความร่วมมือระหว่าง สปสช.กับ คณะสาธารณสุขศาสตร์ ม.มหิดล เพื่อพัฒนาผู้บริการ CUP โดยเฉพาะในส่วนของการบริหารจัดการให้เกิดการบริการสุขภาพแก่ประชาชนแบบองค์รวม โดยมุ่งเน้นการบริการปฐมภูมิเป็นหลัก ครับ

โดยหลักๆ จะเป็นการอบรมผู้บริหาร CUP ประกอบด้วยแพทย์ นักวิชาการสาธารณสุข พยาบาล ที่เกี่ยวข้อง หลังจากนั้นทางคณะฯ จะพัฒนามาเป็นหลักสูตรปริญญาโทสำหรับคนทำงานในระดับบริการปฐมภูมิต่อไปในอนาคต

 ไม่แน่ใจว่ารายละเอียดคร่าวๆ เท่านี้ตอบคำถามเพียงพอหรือเปล่าครับ

ด้วยความเคารพรัก

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี