เปิดเมล์ยามเย็นวันนี้ ได้เห็นการสื่อสารของคุณนิรันดร์ ไปถึงคุณสถาพร  น่าสนใจ

                   ใจความเขาบอกว่า วันนี้ไม่ใช่วันสุดท้าย เรายังต้องพัวพันกันอยู่อีกนาน   ดูซิเขามีภาษาดี ๆ น่ารักจัง

                  ทำให้นึกถึงเมื่อวานนี้ ไปใช้บริการพี่ยูร  ประธานคนตาบอดน่านที่หน้า กศน. ได้รู้จักกับน้องที่ไปใช้บริหาร  เขาส่งภาษาลาวน้ำปั้ว   ฟังไพเราะสะเนาะโสตฯ 

                  ได้สนทนากับน้องคนที่พูด ว่า ภาษาไพเราะดี แล้วเคยได้ยินภาษาลาวตึง ที่พี่น้อง อ.สันติสุข จ.น่าน สื่อสาร นี่ก็น่าสนใจ

                  ผมกำลังจะบอกว่า   บนแผ่นดินไทยที่ จ.น่าน หรือจังหวัดอื่น ๆ เรายังพัวพันกันอยู่  ไม่ว่าเหนือใต้ออกตก  เรามีความหลายหลายชาติพันธุ์ชนเผ่าและภาษา  ในฐานะที่พัวพันกัน  จึงควรเรียนรู้ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารไว้ด้วย  โปรดอย่าถือสา ถือเขา ถือเรา

                  เมื่ออีกฝ่ายพูดไม่ถูกรูหู  เป็นที่ส้มตา (ภาษาวัยรุ่นใช้กันยุคนี้ )  บาดหมาง ไม่พอใจ  ขุ่นเคืองกันไปก็ไม่น้อย