• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

พัวพันกันอยู่

                   เปิดเมล์ยามเย็นวันนี้ ได้เห็นการสื่อสารของคุณนิรันดร์ ไปถึงคุณสถาพร  น่าสนใจ

                   ใจความเขาบอกว่า วันนี้ไม่ใช่วันสุดท้าย เรายังต้องพัวพันกันอยู่อีกนาน   ดูซิเขามีภาษาดี ๆ น่ารักจัง

                  ทำให้นึกถึงเมื่อวานนี้ ไปใช้บริการพี่ยูร  ประธานคนตาบอดน่านที่หน้า กศน. ได้รู้จักกับน้องที่ไปใช้บริหาร  เขาส่งภาษาลาวน้ำปั้ว   ฟังไพเราะสะเนาะโสตฯ 

                  ได้สนทนากับน้องคนที่พูด ว่า ภาษาไพเราะดี แล้วเคยได้ยินภาษาลาวตึง ที่พี่น้อง อ.สันติสุข จ.น่าน สื่อสาร นี่ก็น่าสนใจ

                  ผมกำลังจะบอกว่า   บนแผ่นดินไทยที่ จ.น่าน หรือจังหวัดอื่น ๆ เรายังพัวพันกันอยู่  ไม่ว่าเหนือใต้ออกตก  เรามีความหลายหลายชาติพันธุ์ชนเผ่าและภาษา  ในฐานะที่พัวพันกัน  จึงควรเรียนรู้ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารไว้ด้วย  โปรดอย่าถือสา ถือเขา ถือเรา

                  เมื่ออีกฝ่ายพูดไม่ถูกรูหู  เป็นที่ส้มตา (ภาษาวัยรุ่นใช้กันยุคนี้ )  บาดหมาง ไม่พอใจ  ขุ่นเคืองกันไปก็ไม่น้อย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

  คำสำคัญ (keywords): สือสารพัฒนาท้องถิ่น 
  หมายเลขบันทึก: 83301
  เขียน:  
  แก้ไข:  
  ความเห็น: 3
  อ่าน:
  สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (3)

·        มีอีกคำที่น่าสนใจ  คือ  คำว่า  ซุกยู้·        มันให้ภาพพจน์ดีนะ  จ่วยซุก  จ่วยยู้  กันเข้าไปก็คือ  หนุนเสริมกันเข้าไป·        คนลาวเขาจะเชิญชวนให้คนมาช่วยกัน  เขาจะบอกว่า  มาซุกยู้กัน·        ห้องผ่าตัดเขาจะบอกว่า  ห้องปาด·        กระทรวงต่างประเทศ  เขาจะบอกว่า  กระทรวงพัวพัน·        เห็นไหม  แค่ภาษาก็น่าสนใจ  แล้ว   เอเชียของเรานี้

 

            ฮั่นเน๊าะ

 

  • ฮั่นเน๊าะ   นี่   ฟัง   เหมือนภาษาชนเผ่านะพี่
  • คนเมืองสา(โดยเฉพาะ) 
  • รู้สึกว่าแปลกก่อ   เมื่อ  พูดว่า
  • มาเมื่อแด่
  • จะไปที่แน
  • มากับแผล  
  • ยะจะแด่  
  • เมื่อแด่ 
  • แว....???(อะไร)