มนุษย์กับปัญหาสิ่งแวดล้อม                ปัญหาสิ่งแวดล้อมไม่ได้เป็นปัญหาของชนชาติใดชาติหนึ่ง แต่เป็นปัญหาของพลโลกและเกี่ยวพันกับความอยู่รอดของมนุษยชาติจึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องทำความกระจ่างให้ชัดถึงปัจจัยตัวแปรต่างๆ ที่เกี่ยวข้องว่า สิ่งใดเป็นเหตุ เป็นผล เกิดก่อนหรือภายหลังกันอย่างไร             บริเวณผิวโลกที่เรียกว่า ชีวมณฑล เป็นบริเวณที่สิ่งมีชัวิตทั้งหลายอาศัยอยู่ได้ ซึ่งอาจอยู่ลึกลงไปใต้ผิวโลก หรือสูงขึ้นไปจากผิวโลก ได้ที่ระยะจำกัดหนึ่งเท่านั้น การเพิ่มของประชากร และความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยี ปัจจัยทั้งสองนี้ถือเป็นต้นเหตุของปัญหา โดยเฉพาะการเพิ่มของจำนวนประชากรแบบก้าวหน้า เมื่อประชากรเพิ่มขึ้น ทำให้มีความต้องการบริโภคในปัจจัยสี่มากขึ้น มีการบุกรุกทำลายทรัพยากรธรรมชาติมากขึ้น สร้างมลภาวะมากขึ้น การเพิ่มของจำนวนประชากรจึงมีผลทั้งการทำให้ ทรัพยากรหมดสิ้นไป และการสร้าง มลภาวะ มากขึ้น ส่วนความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีเป็นต้นเหตุอีกประการหนึ่งที่เร่งให้เกิดปัญหา มนุษย์เริ่มรู้จักการทำเกษตรกรรม เมื่อประมาณหนึ่งหมื่นปีมาแล้ว ที่เรียกว่า ยุดปฏิวัติอุตสาหกรรม ซึ่งก็สามารถกลมกลืนไปกับธรรมชาติ ครั้นมาถึงยุคปฎิวัติอุตสาหกกรม ที่มีการเร่งผลิตสินค้าบริโภคและอุโภค ทำให้มีการรุกรานสิ่งแวดล้อมและใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างมากมาย ทรัพยากรที่ใช้ใหม่ได้ก็โตไม่ทันใช้ หรืออาจสูญพันธ์ไปเลยก็มี ส่วนทรัพยากรที่เกิดใหม่ไม่ได้ เช่น น้ำมัน แร่ธาตุต่างๆ ก็ค่อยๆหมดสิ้นไป ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี หรือการนำเทคโนโลยีที่มนุษย์พยายามคิดค้นพัฒนาขึ้นมา ก็เป็นตัวเร่งให้ทรัพยากรถูกใช้ไปเร็วมากขึ้น ทำลายไปเร็วมากขึ้น และยังก่อให้เกิดมลพิษตามมาไม่มากก็น้อย