GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

เราฝึกทักษะ “การรู้เท่าทันการสื่อสาร “ไปเพื่ออะไร?

การฝึกให้รู้จักฉุกใจคิด อาจพัฒนาสืบเนื่องไปถึงความมีจิตสำนึกต่อส่วนรวม ความรู้จักไม่เห็นแก่ตัว การรู้จักละอัตตาหรือตัวตน และพัฒนาไปเป็นคุณธรรมขั้นละเอียดยิ่งๆขึ้นไป

(28)

 

 

 

เราฝึกทักษะ “การรู้เท่าทันการสื่อสาร “ไปเพื่ออะไร? 

          มีข้อน่าคิดอยู่ประการหนึ่งว่า ในความเป็นจริง ในชั่วโมงการเรียนการสอนจริงๆ ครูต้องสอนเนื้อหาวิชาการให้ทันในเวลาจำกัด เพราะเด็กต้องสอบ และครูต้องประเมินผล แล้วเด็กก็ต้องนำเกรด(ตัวชี้วัดความรู้ความสามารถเป็นตัวเลขหรือตัวอักษร) ไปต่อยอดชีวิตของเขาต่อไป ทำให้ครูต้องให้เวลากับ “เนื้อหาวิชา” เป็นสำคัญ

          ส่วน”เรื่องอื่นๆ”นั้น อาจเป็นเรื่องรองลงไป อาทิ...

          ......การเสียสละ การให้โดยไม่หวังผลตอบแทน ความมีน้ำใจ การรู้จักคิดถึงจิตใจผู้อื่น ความรับผิดชอบและจิตสำนึกตระหนักต่อส่วนรวม อาจเป็นเรื่องรองลงไป

          ......การเป็นคนดี มีจิตใจเนื้อแท้ที่ดีงาม การรู้จักรักเพื่อนมนุษย์ด้วยใจจริง การมองเห็นคุณค่าของชีวิตผู้อื่น อาจเป็นเรื่องรองลงไป

          ......จริยธรรม คุณธรรม มโนธรรม ความรู้จักพอ ความรู้จักละอายต่อบาป อาจเป็นเรื่องรองลงไป

          .............หลายๆสิ่ง อันเป็นคุณสมบัติของความเป็นมนุษย์ที่ดี อาจกลายเป็นเรื่องรองลงไป

          ดังนั้น การฝึกทักษะ “การรู้เท่าทันการสื่อสาร “ และการฝึกให้เด็กๆ ”ตระหนักถึงความสำคัญ”ของการรู้เท่าทันการสื่อสาร 

         .......อาจจะช่วยให้เข้าใจและตระหนักถึง “องค์ประกอบของความเป็นคนดี และการคิดถึงส่วนรวมก่อนส่วนตัว” ได้ชัดเจนขึ้น

          เพราะเมื่อเด็กๆถูกฝึกให้มีทักษะ หรือเกิดคุณสมบัติดังต่อไปนี้

          1. ทักษะที่จะช่วยให้เข้าใจ และให้รู้ถึงเหตุการณ์หรือความคิดของบุคคลได้ทันที
          2. ฝึกให้เกิดการทักษะการ”รู้จริงตามธรรมดา” ให้มากพอ และ 
          3. ฝึกให้เห็นผลโดยตรง และผลกระทบสืบเนื่องของปัญหาการสื่อสารครั้งนั้นๆ ว่าสามารถสร้างปัญหาให้แก่ตนและส่วนรวมได้เพียงไหน

            ......ก็น่าจะมีส่วนช่วยให้ฉุกใจคิด และอาจตั้งคำถามตัวเอง(ด้วยสามัญสำนึก)มากขึ้น...ว่า

            เราเป็นใคร เรากำลังทำอะไร สิ่งที่เราทำอยู่นี้ ใช่สิ่งที่สมควรทำไหม หากสมควรแล้ว จะทำอย่างไรให้ดียิ่งขึ้น หากไม่สมควร ต้องทำอย่างไร ( รู้จักคิดว่าอะไรดี อะไรควร อะไรไม่ดี ไม่ควร นำไปสู่การคิดเรื่องผิดชอบชั่วดี นำไปสู่การคิดเรื่องความรู้จักละอาย และการยับยั้งชั่งใจ นำไปสู่ ฯลฯ)

              การฝึกให้รู้จักฉุกใจคิด อาจพัฒนาสืบเนื่องไปถึงความมีจิตสำนึกต่อส่วนรวม ความรู้จักไม่เห็นแก่ตัว การรู้จักละอัตตาหรือตัวตน และพัฒนาไปเป็นคุณธรรมขั้นละเอียดยิ่งๆขึ้นไป

.............................................................................

ปรับเพิ่มเติมจาก เว็บไซต์วิชาการด็อตคอม  กระทู้การรู้เท่าทันการสื่อสาร (Communication Literacy) ความเห็นเพิ่มเติมที่ 46  (14 ธ.ค. 2549)  

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 81953
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ

ความเห็น (4)

อ่านมาถึงตรงนี้ คิดว่า เป็นวิชาที่หลาย ๆ วิชาชีพควรเรียนรู้ ค่ะ

สวัสดีค่ะคุณหมอเล็ก 

พี่แอมป์คิดว่าเรื่อง "ทักษะการรู้เท่าทันการสื่อสาร"  จะทำให้ผู้สอนเวียนศีรษะอยู่บ้างในเบื้องต้น 
หากคิดว่านี่คือการฝึกกลไกการอ่านใจคนอื่นออก แล้วก็จบอยู่แค่นั้น  เพราะจะจบลงที่วิชาจิตวิทยา

แต่หากมองให้ไกลไปอีกนิดว่านี่คือการสร้าง"ทักษะการรู้เท่าทันจิตใจตนเอง" 
ครูก็จะสามารถสร้างมนุษย์ที่น่ารักออกมาสู่สังคมได้อีกเป็นจำนวนมาก  โดยไม่ต้องกังวลกับกับวิชาใดๆ 
แค่หาวิธีการและจังหวะในการฝึกให้เนียนในเนื้อทุกขณะจิตเท่านั้น

และหากมองให้ลึกซึ้งว่านี่คือการทำความเข้าใจธรรมชาติธรรมดาของกลไกของจิตใจ และจิตของมนุษย์ ด้วย"ปัญญาญาณ" อันเป็นเรื่องที่ฝึกได้ 
(พี่เชื่อว่า intuition เป็นเรื่องที่มนุษย์ฝึกให้เกิดได้)
การรู้เท่าทันการสื่อสาร  ก็จะเป็นเนื้อเดียวกับปัญญาหยั่งรู้อย่างเป็นธรรมชาติธรรมดา   ไม่มีอะไรเป็นพิเศษใดๆ 

พูดไปแล้วก็ชักจะเสียวๆอยู่เหมือนกันค่ะคุณหมอเล็ก  เพราะสิ่งที่เราคิดเองเออเอง  แถมยังบอกว่า"เป็นธรรมดา"เช่นนั้น  ก็ดูจะลดทอนคุณค่าของคำว่า"วิชา" และลดทอนความศักดิ์สิทธิ์ของสิ่งที่เราคิดว่าเป็น"ความรู้"อยู่พอประมาณ   ทั้งที่ในหลายๆครั้งผู้รู้ท่านก็ได้บอกว่า อันความรู้และความจริงทั้งหลายในโลกนี้ ก็ยังมิอาจเรียกได้ว่าเป็น"ความจริงแท้" 

จนกว่าจะมีใครสักคนที่จะเข้าถึงความจริงแท้นั้นด้วยตนเอง  และเห็นความเป็น"ธรรมชาติธรรมดา"ด้วยตัวของตัวเอง  อย่าง เป็น ธรรมชาติ
ประโยคยาวๆข้างบนนี้  พี่หมายถึงการฝึกจนเราสามารถรู้และเข้าใจได้แล้วด้วยตนเองอย่างเป็นธรรมชาติ  ซึ่งไม่เกินความสามารถของมนุษย์ธรรมดาที่ตั้งใจจริงเลย (พี่เชื่ออย่างนั้น) 

ว่าแล้วพี่ก็เผ่นไปตั้งหลักก่อนดีกว่าค่ะคุณหมอเล็ก  เพราะเพื่อนบอกว่าถ้าเพ้อไปไกลกว่านี้เธอจะพาไปถ้ำกระบอก  ไปอดเรื่องการรู้เท่าทันการสื่อสารให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย

นึกแล้วน่าหวาดหวั่นมากค่ะ  : )  : )  : ) 

สวัสดีค่ะ น้องสาว

โดยเฉพาะครู  ต้องรู้ให้มากๆๆ

คิดถึงค่ะ

สวัสดีด้วยความระลึกถึงมากค่ะพี่อ้อย

พี่อ้อยและครอบครัวสบายดีนะคะ  แอมแปร์แวะเข้ามาที่นี่ได้อ่านบันทึกดีๆของพี่อ้อยเป็นระยะๆ 

ขอบพระคุณที่พี่อ้อยแวะมา"ฝากคำถึงครู" นะคะ  แอมแปร์เห็นด้วยอย่างยิ่งและกำลังเพียรฝึกตัวเองไปทุกวัน  ได้บ้างไม่ได้บ้างก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย  คือเวลารู้สึกว่า"เข้าใจ" ได้บ้างนี่ก็สนุกและเป็นสุขใจดีนะคะ 

ขอให้พี่อ้อยทำงานมีความสุข และมีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรงตลอดไปค่ะ  แอมแปร์จะรออ่านบันทึกให้ข้อคิดดีๆของพี่อ้อยอยู่เสมอนะคะ  : )