วันนี้ผมมาถึงสนามบินอุบลราชธานี อาจารย์อุทัย อันพิมพ์ อาจารย์สมทรงและท่านเล่าฮูแสวง กรุณามารอรับอยู่แล้ว เราชวนกันรีบรุดไปที่งานเกษตรแห่งชาติ ที่มหาวิทยาลัยอุบลราชธานีเป็นเจ้าภาพ เจอปรากฏการณ์ที่น่ายินดีหลายเรื่อง โดยเฉพาะการดวลกันทางความคิดในเชิงสร้างสรรค์ ระหว่างวิชาเกิน ที่เสนอแนวทางทำมาหากินแบบพอเพียงเพื่อชีวิตที่เรียบง่าย ตามแบบฉบับของชาวราชธานีอโศก ที่ยกพลพรรคมาปักหลักสร้างวิถีไทยในมิติการประกอบการด้านเศรษฐกิจพอเพียงให้เห็นกันจะจะ โดยการสร้างเป็นชุมชนคนรักเกษตรเพื่อชีวิต ในพื้นที่ประมาณ300ไร่ ทราบมาว่าตั้งใจจะมาทำให้ดู อยู่ให้เห็น ว่าชีวิตที่พอเพียงมันเป็นฉันใด
เห็นแล้วทึ่งเหมือนดั่งเนรมิตได้ เพราะผู้สันทัดกรณีเล่าว่าใช้เวลาเพียง4 เดือนเท่านั้น สามารถสร้างแปลงผัก พืชผล แปลงทานตะวันดอกโต ผักต้นอวบอิ่มน้ำอิ่มปุ๋ย ปลูกบ้านเรือนแบบนกน้อยทำรังแต่พอตัว เสนอแบบแผนชีวิตจริงได้อย่างน่าสนใจมาก
ส่วนอีกฝากหนึ่งเป็นพื้นที่ๆดำเนินการจัดนิทรรศการในโจทย์เดียวกัน น่าจะรวบอธิบายได้ว่าเป็นสายวิชาการ เพราะมีหน่วยงาน กรมกองต่างๆ รวมทั้งภาคธุรกิจเอกชน และวิสาหกิจชุมชน มาจัดแสดงกิจกรรมเกษตรเพื่อชีวิต ที่มีการนำเอาเทคนิควิชาการต่างๆมาประยุกต์ แสดงให้เกิดแนวคิดที่สะท้อนว่า งานด้านเกษตรกรรมนั้น ถ้าทำถึง ทำดี ทำได้ มันก็ได้ความอยู่ดีมีสุขได้ไม่แพ้กิจการทำมาหากินด้านอื่น
เพียงแต่พื้นที่ตรงนี้จัดในเชิงสะท้อนคิด ให้เห็นความก้าวหน้าด้านเทคโนโลยีการเกษตรที่มีการปรับปรุงรูปแบบให้เหมาะกับการนำไปใช้ได้จริงในครัวเรือนเกษตร น่าสนใจทุกมุมทีเดียวละครับ โดยเฉพาะกลุ่มหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง ได้จำลองกลุ่มบ้านเรือนสไตส์อีสานขนาดย่อมนับสิบหลัง มีชานเรือนตรงกลางไว้นั่งชมดาวชมเดือนเชื่อมกันตัวบ้าน กับห้องน้ำห้องครัว หรือจะดัดแปลงเป็นที่อาศัยทั้งสองฝากก็ได้
เขาไม่ได้จำลองบ้านมาตั้งโทนโท่เฉยๆนะครับ แต่ได้มีการเข้าไปอยู่ ทำมาค้าขาย ใต้ถุนบ้านมีสินค้าหัตกรรมและสินค้าการเกษตร สินค้าแปรรูปมาจำหน่ายในราคาเยา เดินไปเดินมาผมไปเจอเปลือกหอยกาบแม่น้ำมูลขนาดใหญ่ เลยซื้อมาเก็บไว้เพื่อทบทวนความหลังเมื่อครั้งแม่น้ำมูลเคยอุดมสมบูรณ์ ท่านเล่าฮูแสวง ทราบว่าผมมีลูกสาวเยอะ ไปเจอะไม้ตะพดเลยซื้อมาฝากผมอันหนึ่ง ทำด้วยไม้เนื้อแข็งเหมาะมือมาก จึงฝากข่าวไปถึงหนุ่มชีกอทั้งหลาย ถ้าจะมาวอแวลูกสาวบ้านนี้ ถ้าไม่สุจริตใจคิดใหม่ได้นะต๋อย!!
คุณครูขจิต คุณเอก คุณเม้ง
ได้ยินรึยังค่ะ
หนุ่มชีกอทั้งหลาย ถ้าจะมาวอแวลูกสาวบ้านนี้ ถ้าไม่สุจริตใจคิดใหม่ได้นะต๋อย!!
พ่อครูฯ ขา
ขอไม้ตะพดนั้น เป่ากระหม่อมหนูด้วยนะคะ
วันนี้ วันดีของหนูค่ะ ถึงแม้หนูจะไม่มีแม่อยู่ใกล้ๆ ให้เห็นเป็นตัวตน แต่ทุกวันนี้ของปี หนูระลึกถึงท่านเสมอค่ะ
วันนี้เป็นวันดียังไงหรือแป๊ด คุณแม่เป็นยังไงหรือ วันเกิดท่านใช่ไหม
วันหลังจะถ่ายภาพไม้ตะพดอาญาสิทธิ์ไปอวด
พ่อครูฯ ขา
วันนี้ วันเกิดหนูค่ะ 5 มีนาคม
ตูนหายไปไหน งานยุ่งใช่ไหม
ไม่มีใครลืมใครหรอกนะ รีบทำการบ้านไล่ให้ทันเพื่อนๆก็แล้วกัน
ขอก้มลงแทบตักของพ่อครูฯ
กราบด้วยความเคารพค่ะ
(พูดไม่ออก มันตื้นตัน อยู่ที่คอหอยคะ พ่อครูฯ)
อ้อ วันนี้ พ่อครูฯ ปล่อยให้หนึ่งวันค่ะ
เราลุยได้เต็มที่ เย้
ไม่ได้หายไปไหน เผ่าจากรุงเทพมางานเกษตรแห่งชาติ ลงรถก็พากันเดินจนขาขวิด เพราะบริเวณงานกว้างมาก ต้องรีบๆถ่ายภาพก่อนมืด หมดแรงข้าวต้ม ตั้งใจจะมาดูภาพยนต์ นเรศวรที่อุบลก็คงเหมยอีก สงสัยจะได้ไปดูที่ไหนละทีนี้ มันไม่ลงล็อกสักที
คืนนี้ทำงานไม่ไหวแล้ว ขออ่านของคนอื่นนะ เพราะ อ.อุทัย อ.หลงเอาไปเลี้ยงไวน์แดง ยังตาลายพิมพ์ผิดพิมพ์ถูก ร้อยวันพันปีไม่ดื่มไวน์
วันนี้เป็นอะไรไม่รู้ ชวนกันเป็นตุเป็นตะ เจ้าภาพเขาจะมอมเอาลูกสาวก็ไม่รู้สินะ ซื้อมา2 ขวด ชิมหมดไปขวดเดียว
ถือว่าทางนี้ฉลองวันเกิดให้แล้วนะแป๊ด พรุ่งนี้จะส่งของฝากไปให้เนื่องในวันเกิด
แหมน่าจะให้รู้ล่วงหน้าบ้าง พวกเราใครเกิดวันไหนแจ้งทะเบียนด่วน จะได้อวยพรตั้งแต่ไก่โห่