สิ่งที่ตกใจยิ่งกว่าคือรถเราขวางทางรถไฟที่กำลังวิ่งมา
เมื่อสองวันก่อนมีเรื่องน่าตกใจ ขณะที่ขับรถมา (โทรศัพท์ด้วย) มารู้สึกตัวอีกที ก็ขับมาถึงทางข้ามทางรถไฟ อ้าว! แผงกั้นกำลังทำงานนี่ ต่ำ่ลงมาเรื่อยๆ เรารีบเหยียบเบรคทันที ตูม!!! รถที่ตามมาชนท้ายรถเราอย่างแรง ตกใจแล้วหันกลับไปดู แต่เรากลับเห็นคือเราเห็นแผงกั้นกำลังตำ่ลงมาเรื่อยๆ และน่าตกใจยิ่งกว่าคือ แรงที่ถูกชน ดันรถเราขวางทางรถไฟที่กำลังวิ่งมา ความรู้สึกขณะนั้น คือ อันตรายแล้ว ตัดสินใจ 2 อย่างคือ
1. รีบเปิดประตูออกจากรถ
2. รีบขับรถออกจากตรงนั้นแม้จะต้องชนแผงกั้น
แล้วเราก็เลือกข้อ 2 เพราะเมื่อคำนวนแล้ว แผงกั้นยังลงมาไม่ต่ำ่มาก พอรถรอดได้ แล้วเราก็รอดมาอย่างปาฏิหาริย์ ใจหายและคิดว่าถ้าวันนี้ต้องตาย เราเตรียมตัวพร้อมหรือยัง ยังเลย ว่าแล้วต้องกลับมาบันทึกมรณะต่อ เพื่อจะได้สั่งเสียทุกสิ่งทุกอย่างให้พร้อมกว่านี้
สว้สดี
สวัสดีค่ะคุณตันติราพันธ์
โดยไม่ได้นัดหมายจริงๆค่ะที่ post เกี่ยวกับเรื่องอุบัติเหตุมา <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จะเห็นได้ว่าสิ่งเหล่านี้อยู่ใกล้ตัวเราจริงๆค่ะ</p>
ขอบคุณค่ะ เราต้องฝึกสติเสมอเลยค่ะ ต้องไม่ประมาทๆๆๆ
สวัสดีค่ะ
ดีใจด้วยนะคะ ที่ปลอดภัย …ยังไงก็อย่าประมาทนะคะ เร่งทำความเพียร เราจะได้พร้อมทุกเมื่อ หากวันนั้นจะมาถึงเราเร็วกว่าที่คิด..ความเป็นกับความตายมันใกล้กันนิดเดียว.
น่าหวาดเสียวจังเลยนะค่ะ โชคดีค่ะที่ตัดสินใจไม่ผิด…