จากการที่ได้ปฏิบัติหน้าที่ครูที่ปรึกษาตลอดระยะเวลา 13 ปี ดิฉันได้พบกับลูก ๆ นักเรียนที่มี รูปร่าง หน้าตา แตกต่างกันไป บางคนก็ดูหน้าตาน่ารัก สดใส พูดคุยเก่ง บางคนก็ดูเหมือนคนอมทุกข์ เก็บตัวเงียบ ๆ ไม่พูด ชอบอยู่ตามลำพังคนเดียว และในขณะเดียวกันหลาย ๆ คน ก็มีความพร้อมทางการเรียน และอีกหลายคนก็ไม่พร้อมที่จะเรียน เหตุการณ์เหล่านี้ ดิฉันประสบพบมาตลอดระยะเวลาที่เป็นครูที่ปรึกษามา เป็นเหตุการณ์ที่เกิดคล้ายกันทุกปี ถึงแม้จะเป็นเด็กคนละรุ่นก็ตาม ดิฉันก็นึกถึงสมัยที่เป็นนักเรียนก็นึกถึงครูที่ปรึกษา สมัยนั้นจะเรียกครูประจำชั้น ภาพความประทับใจกับคุณครู ก็คือ เอาใจใส่ ให้ความสนิทสนม ให้ความช่วยเหลือ เป็นที่ปรึกษาได้ทุกเรื่อง พาไปศึกษาหาความรู้นอกโรงเรียน เยี่ยมบ้านนักเรียน สิ่งเหล่านี้ ตนเองได้พยายามนำมาปฏิบัติกับลูกศิษย์ของตน โดยการ เอาใจใส่ติดตาม พูดคุย เป็นกันเอง ให้ความช่วยเหลือ เป็นที่ปรึกษาโดยการติดตามเยี่ยมบ้าน เพื่อพบผู้ปกครองพูกคุย ให้ผู้ปกครองเห็นว่าเราก็เป็นห่วงลูกของเขาไม่แพ้กัน
จากการติดตาม ดูแลเอาใจใส่ ลูก ๆ นักเรียน ที่สำคัญก็คือ การเยี่ยมบ้านนักเรียน ทำให้ทราบข้อมูลพื้นฐานของนักเรียน สภาพความเป็นอยู่ของนักเรียน รายได้ของผู้ปกครอง อาชีพของผู้ปกครอง พฤติกรรมของนักเรียน และสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ได้จากการเยี่ยมบ้านของนักเรียน ก็คือ ความรู้สึกที่ดีของผู้ปกครองที่มีต่อครู ต่อโรงเรียน ผู้ปกครองจะให้ความไว้วางใจเหมือนญาติคนหนึ่ง จะฝากลูกให้คุณครูช่วยดูแล นอกจากนี้สภาพความเป็นอยู่ของนักเรียนบางคนก็ยำแย่มาก เหตุการณ์ที่ครูได้พบจึงนึกถึงเด็กนักเรียนที่แตกต่างกันเหล่านั้นว่าบางทีเขาเหล่านั้นอยากจะเป็น อยากจะมี อยากจะได้ แต่เขาขาดโอกาส ดิฉันได้ให้กำลังใจลูกทุกคนว่าถึงเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราก็เลือกที่จะเป็นตนดีได้ และพยายามสอนให้ลูก ๆ ให้รู้จักแบ่งปันความรัก ความมีนำใจ ให้กับเพื่อน ๆ ของเราที่มีโอกาสไม่เหมือนเรา เพื่อน ๆ จะได้รู้สึกว่านอกจาก พ่อ แม่ ครู แล้วยังมีเพื่อนที่คอยให้ความรัก ความเอื้ออาทร ให้กำลังใจกับเขา ทำให้เขาไม่รู้สึกท้อแท้ มีกำลังใจในการเรียนต่อไป
ยินดีต้อน และรับสู่แพลนเน็ต edkm ที่ซึ่งจะได้ผูกมิตร แลกเปลี่ยนเรียนรู้เรื่องการเรียนการสอนกันนะคะ
ยินดีเช่นกันค่ะ
ทำดีแล้วคุณนาย